Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1511 E. 2026/4590 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3717 E., 2025/2267 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; İlk Derece Mahkemesince 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince tekerrüre ilişkin hüküm eklenerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle hükmün Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.10.2023 tarihli ve 2023/347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki cezaların yanında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanması durumunda hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(b) maddesi gereği temyize tabi olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2022/613 Esas, 2024/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e) ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2024/3717 Esas, 2025/2267 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusunun hükme sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-(a) maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; isnat olunan suçu işlemediğinden ve yeterli delil de bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın tevilli ikrarı, katılan ve tanık ...'in aşamalardaki beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriğiyle saptandığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2024/3717 Esas, 2025/2267 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.