Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9032 E. 2025/4531 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/86 E., 2020/805 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1, 51/1-3, 51/7. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, adli tıp raporunda sanığın lehine olan hususlar dikkate alınmayarak sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, yeni bilirkişi raporu alınması talebinin reddine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, ceza miktarına, sanığın beraatine karar verilmesi isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10.03.2018 günü saat 08.08 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile Dr. ... Caddesi adalı kavşağında seyir halinde iken ada içerisinden yeşil ışıkta geçip sola Dr. ... Caddesine dönüş yapıp en sol şeritten seyrettiği sırada kavşak çıkışında "Geçiş hakkı yayalarındır" uyarı levhası bulunan yaya geçidi üzerinde aracının ön sol köşe kısımları ile, sağından Turkuaz İş Merkezi önünden karşıya orta refüj istikametine yayalar için kırmızı fasılalı ışık yanan yaya geçidinden geçiş yapan mağdur yaya ...'a çarptığı, çarpma sonrası ...'ın savrularak orta refüj kenar bordür taşlarına yol kenarına düştüğü, mağdur yayanın tedavi gördüğü hastanede 6 gün sonra öldüğü olayda, trafik bilirkişi raporunda sanığın birinci derece, ölenin ikinci derece kusurlu olduğunun belirtildiği, ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda, sanık sürücünün otomobil ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, yaya geçidine yaklaşırken mevcut levhalarıda dikkate alarak müteyakkız seyretmesi, yaya geçidinde geçiş yapan yaya nedeniyle zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurması, ilk geçiş hakkını yaya geçidi mahallinden geçiş yapan yayaya vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmemesi nedeni ile asli kusurlu olduğu, ölenin ise, her ne kadar yaya geçidi mahallinden karşıdan karşıya geçiyor olsa da yayalara hitaben yanan kırmızı fasılalı ışığı ve sol tarafında seyir halinde olan araçların seyir durumlarını dikkate alması gerekirken bu hususa riayet etmeyerek kendi can güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde koşar vaziyette karşıdan karşıya çalıştığı esnada sanık sürücü idaresindeki otomobilin sadmesine maruz kalmasında tali kusurlu olduğunun belirtildiği ve mahkemece de kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemişse de, temel cezanın tayini sırasında az ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin "TCK'nın 50/4" maddesi yerine "TCK'nın 50/1-3" maddesi şeklinde gösterilerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "50/1-3" çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4 maddesi" yazılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.