Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10381 E. 2025/4476 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10381
Karar No
2025/4476
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1911 E., 2018/2098 K. SUÇA SUÇLAR : Sarkınıtlık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 1.Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde şantaj suçundan mahkumiyetine, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine; şantaj suçundan aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdure beyanları, suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sabit olduğuna ilişkindir. B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Mahkemece gerekli inceleme yapılmadan verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı tüm suçlardan beraatine aksi halde alt sınırdan ceza tayinine ve verilecek cezanın para cezasına çevrilerek ertelenmesine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Şantaj Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve soyut beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Şantaj Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de; Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ... ... İlköğretim 8. sınıf öğrencisi olduğu, okul arkadaşlarının öğretmenlerine mağdurenin SSÇ ... tarafından şantaja ve cinsel istismara maruz kaldığını haber vermeleri üzerine olayın adli mercilere intikal ettiği, Mağdurun 2014 yılı eğitim yılı başında SSÇ ile tanışıp arkadaşlık yapmaya başladıkları, bu dönemde SSÇ'nin amcasının evine beraberce gittikleri, evde bulundukları sırada mağdurun anlatımlarına göre SSÇ'nin mağduru öpüp bacaklarına ve göğsüne dokunduğu, SSÇ ile mağdurun zaman zaman yıkık bir evde buluştukları, bu buluşmaları sırasında SSÇ'nin mağduru öptüğü, tanık ...'ın yıkık evde SSÇ'nin mağduru dudaktan öptüğünü gördüğünü söylediği, SSÇ'nin ilk derece mahkemesinde alınan ifadesinde mağduru bir kez öptüğünü kabul ettiği, yine C.Savcısına verdiği ifadesinde beldedeki yıkık bir eve birkaç defa mağdurla beraber gidip sohbet ettiklerini ikrar ettiği, SSÇ'nin ikrarı ve tanık beyanıyla sabit olduğu üzere SSÇ'nin birkaç defa mağduru hukuken geçersiz rızası dahilinde yıkık eve götürerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ve mağduru öpmek suretiyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümleri isabetli olup onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/10381, K. 2025/4476, T. 22.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-10381-e-2025-4476-k-84d12b70e8a3