Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/5 E. 2026/3747 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/491 Değişik iş SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2025 tarihli ve 2025/491 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 04.12.2025 tarihli ve 2025/19357 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147746 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147746 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2024 tarihli ve 2024/4078 soruşturma, 2024/468 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2025 tarihli ve 2024/75611 soruşturma, 2025/880 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Cumhuriyet Başsavcılıkları arasında karşılıklı bir yetki uyuşmazlığı olmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair mercii Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2025 tarihli ve 2025/491 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesinin 7. fıkrasında yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." hükmü karşısında, Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararlarının karşılıklı olmasının gerekmediği ve ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca, yetki uyuşmazlığının çözümü bakımından yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderileceğinin açıkça hükme bağlandığı gözetilmeksizin, uyuşmazlık konusunun esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“ Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 inci maddesinin yedinci fıkrası; “(7) (Ek: 31/3/2011-6217/21 md.) Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir. ...“ Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Kanun‘da yer alan düzenlemeden de görüleceği üzere; soruşturma evrakının Cumhuriyet başsavcılıkları arasında yetkisizlik kararları verilmek suretiyle sürüncemede kalmasının ve gereksiz şekilde yargılama sürecinin uzamasının önlenmesi amacıyla ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet savcılığı tarafından, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir. 3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2023 tarihli ve 2019/2-440 Esas, 2023/141 Karar sayılı ilamında; "...CMK'nın 223. maddesinde beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi veya düşmesi şeklinde sınırlı olarak sayılan ve hüküm niteliği taşıyan kararlar dışında, karar verilmesine yer olmadığına şeklinde bir hüküm çeşidine yer verilmemesi ve anılan madde uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunmaması nedeniyle bu hususun temyiz incelemesine konu edilemeyeceğinde herhangi bir tereddüt bulunmamakta ise de incelemeye konu kararın temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştirme işlemlerinin yapılarak hukuk aleminde sonuç doğurmaya başladığı nazara alındığında, hüküm niteliğinde bulunmasa bile hukuken geçersiz bir karar olduğundan da söz edilemeyeceği, diğer taraftan, yalnızca hüküm değil hâkim veya mahkemelerce verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararlara yönelik olarak da kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği anlaşılmakla, başkaca bir yasa yolu ile denetlenmesi mümkün bulunmayan incelemeye konu karar verilmesine yer olmadığına dair kararın, kanun yararına bozma talebine konu olabileceğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır..." denilmektedir. 4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ilk yetkisizlik kararının Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görmesi üzerine dosyayı 28.01.2025 tarihli yetkisizlik kararı ile Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği ve yetkili savcılığın tespiti için en yakın ağır ceza mahkemesi olan Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden talepte bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." hükmü karşısında, Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararlarının karşılıklı olmasının gerekmediği, kaldı ki Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2025 tarihli yetkisizlik kararında ; "...müştekinin şikayet dilekçesini Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği, müştekinin her ne kadar mernis adresi İstanbul olsa da, mernis adresinin ikamet adresi olarak değerlendirilmemesi gerektiği, somut olayda her ne kadar bilişim sistemleri suretiyle dolandırıcılık suçu olmasa da aynı kast ve irade ile kanun maddesinin eklendiği, ayrıca paranın çekildiği yer itibariyle suç yerinin belirlenmesi yoluna gidilmesi halinde şüphelilerin farklı yerlerden paraları çektiği hususu da dikkate alındığında yetki karmaşasına sebebiyet vereceği, bu nedenle müştekinin parayı gönderdiği anda menfaatin temin edildiği..." denilmek suretiyle dosyanın Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve yetkisizlik kararlarının karşılıklı olduğu da gözetilmeyerek, işin esasına yönelik yapılacak değerlendirme ile yetki uyuşmazlığının çözülmesi yerine, "...Ayvalık C.Başsavcılığı'nın yetkisizlik kararı vererek dosyayı Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının ise İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, karşılıklı olarak yetki uyuşmazlığının oluşmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2025 tarihli ve 2025/491 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2026 tarihinde karar verildi.