Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/9 E. 2026/3745 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TARİHLERİ : 08.11.20 18... .11.2024 SAYILARI : 2017/659 E., 2018/491 K. ve 2023/772 E., 2024/711 K. SUÇ : Mühür bozma KARARLAR : Mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2017/659 Esas, 2018/491 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/772 Esas, 2024/711 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.12.2025 tarihli ve 2025/621 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147561 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147561 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Mühür bozma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62... . maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/597 esas, 2015/120 sayılı kararının 07.04.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24.04.2015 tarihinde kasten işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 52... . maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2017/659 esas, 2018/491 sayılı kararının 30.05.2019 tarihinde kesinleşmesini takiben sanığın denetim süresi içerisinde 19.03.2015 tarihinde kasten işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 52... . maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ve 2023/772 esas, 2024/711 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2017/659 esas, 2018/491 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

a-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen cezanın türü değiştirilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

b-28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere, "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde cümlenin eklendiği, ceza muhakemesinde usul hükümlerinin derhal uygulanması ilkesinin varlığı da dikkate alınarak yapılan incelemede; evvelce Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresi içinde atılı suçu işleyen sanık hakkında şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2-Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ve 2023/772 esas, 2024/711 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli kararının 07.04.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın kesinleşme tarihinden önce 19.03.2015 tarihinde kasten işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE İnceleme konusu dava dosyaları değerlendirildiğinde; Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/597 Esas, 2015/120 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 07.04.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 24.04.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suça ilişkin ihbarda bulunulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, mahkemece hükmün açıklanmasının gerektiği gözetilmeden, Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2017/659 Esas, 2018/491 Karar sayılı kararı ile yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bununla birlikte; Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/222 Esas sayılı dosyası üzerinden sanık hakkında bir kez daha ihbarda bulunulduğu, ancak ihbara konu dosyadaki suç tarihinin denetim süresi başlamadan 19.03.2015 tarihinde işlendiği de dikkate alınmaksızın, bu kez Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ve 2023/772 Esas, 2024/711 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; belirtilen mahkeme kararları Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2017/659 Esas, 2018/491 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/772 Esas, 2024/711 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2026 tarihinde karar verildi.