Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/999 E. 2026/3896 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2313 E. 2025/2737 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yer verilen " hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır." şeklindeki temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılan vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2025 tarihli ve 2024/90 Esas, 2025/252 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 05.11.2025 tarihli ve 2025/2313 Esas, 2025/2737 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun arkası dönük vaziyette olan katılanı hedef alarak daha ağır darbeler vuracak imkanı varken bıçağı rastgele vurması ve katılanın bıçak darbeleri sonucunda oluşan yaralamalarının hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinde yer verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır." şeklindeki temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 05.11.2025 tarihli ve 2025/2313 Esas, 2025/2737 Karar kararının kesin nitelikte olması ve katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.