Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1410 E. 2026/3891 K. – Kasten Öldürme
Konu: Kasten Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1410
- Karar No
- 2026/3891
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürme
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/475 E., 2025/584 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Balıkesir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/1, 57/1. maddeleri yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince verilen "ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve güvenlik tedbirine hükmolunmasına" dair kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/526 Esas, 2023/496 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesi suretiyle ve yargılama giderlerine" ilişkin husustan düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
2.Hükmün sanık ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.09.203 tarihli ve 2023/3943 Esas, 2023/5239 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın cezai sorumluluğu bulunup bulunmadığına dair Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2025 tarihli ve 2023/475 Esas, 2025/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi tasarlayarak ve canavarca hisle işlediğine, maktulün ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olduğuna, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına, raporların yetersiz olduğuna, 3.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; maktulün ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olması nedeniyle sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE 1.Balıkesir'in Karesi ilçesinde faaliyet gösteren özel bir bakımevinde yatarak tedavi görmekte olan sanığın yüzde seksen oranında engelli olup tedavi edilemeyen şizofreni hastası olduğu, aynı merkezde tedavi gören maktulün de şizoaffektif bozukluk nedeniyle tedavi gördüğü, olay günü sanığın maktulün tuvalet ışıklarını açıp kapattığı gerekçesi ile bağırıp çağırmaya başladığı, mutfak kısmına giderek bıçak aldığı, maktulü bina içinde aradığı, erkek etkinlik alanında bulduğunda da birden fazla yerinden bıçakladığı, maktulün kesici delici alet yaralanması sonucu meydana gelen iç organ (dalak ve akciğer) yaralanması ve iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosyada bulunan ... Hastanesi tarafından maktul hakkında düzenlenmiş 28.02.2020 tarihli rapora göre "maktulün tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizoaffektif bozukluğa sahip olduğu, bu rahatsızlığı nedeniyle yüzde seksen oranında engelli konumunda bulunduğu anlaşılmakla; maktulün ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olup olmadığına dair Adli Tıp Kurumu raporu alınarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesinin uygulanma ihtimali bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. 3.Duruşmalarda kendisini vekille temsil eden katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan "maktulün ruh ve beden bakımından kendini savunamayacak durumda olup olmadığına dair Adli Tıp Kurulu raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi" nedenleriyle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2025 tarihli ve 2023/475 Esas, 2025/584 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.