Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1709 E. 2026/3893 K. – Olası Kastla

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/513 E., 2025/390 K. SUÇ : Olası kastla öldürme HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2025 tarihli ve 2025/513 Esas, 2025/390 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1.Ceza Dairesinin, 18.06.2025 tarihli ve 2024/5665 Esas, 2025/4866 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle; Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2023/453 Esas, 2024/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ölenler ... ..., ... ... ve ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından (lehe) istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/1845 Esas, 2024/1373 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "karar metninde sanığın adındaki maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle" istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2.Hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.06.2025 tarihli ve 2024/5665 Esas, 2025/4866 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın eyleminin bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2025 tarihli ve 2025/513 Esas, 2025/390 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereği kararda direnilmesi ile sanık hakkında ölenler ... ..., ... ... ve ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca üç kez 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastı bulunmadığına, taksirle hareket ettiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın sevk ve idaresinde bulunan babasına ait araçla arkadaşları olan ... ... ile ölenler ... ..., ... ... ve ... bulunduğu halde seyir halinde olduğu, olay öncesinde alkol aldıkları ve araçla gezmeye başladıkları, yolda alkol almak amacıyla ve tuvalet ihtiyacı için durdukları, yolculukların bir kısmında ölenlerin araç içinde bir kısmında pikap şeklindeki aracın açık kasa kısmında bulundukları, sanığın ehliyetsiz olup olay sırasında alkollü olduğu, sürüş sırasında hızlanarak aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracın kaldırıma ve bir binanın dış duvarına çarparak durabildiği, ... ... ve ...'ın olay yerinde, ... ...'ın hastanede tedavi sonrası öldüğü, ölümlerin trafik kazası sonucu genel beden ve kafa travmasına bağlı vücut ve kafa kemik kırıkları ile epidural hetamom, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

2.Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki pikap tarzı araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile kaza yaptığı, birlikte seyir halinde olduğu üç arkadaşının öldüğü olayda; sanığın ehliyetsiz ve alkollü halde seyir halinde olduğu, birden fazla trafik kuralını ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, ölenlerin sanığın arkadaşları olup, olayın kasten gerçekleştirildiğine dair delil ve iddia bulunmadığı, ayrıca olay yerinde lastik izleri bulunması nedeniyle sanığın duvara çarpmadan önce fren yaparak olayın meydana gelmesini engellemeye çalıştığı ve ölüm sonucunu istemediği, sanığın tehlikeli eylemi ile ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir sonucun meydana gelmeyeceğine inanarak hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği neticeye sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, olayın oluş şekli, sanığın kusurunun ağırlığı, meydana gelen netice de dikkate alınarak 2-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 85/2, 22/3. maddeleri gereği bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan üst sınıra yakın ceza tayini ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlerde direnilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1.Ceza Dairesinin, 18.06.2025 tarihli ve 2024/5665 Esas, 2025/4866 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.