Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2181 E. 2026/3890 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/47 E., 2023/169 K. SUÇ : Kasten öldürme KARAR : Direnme (Mahkumiyet) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2020/204 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1823 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Hükmün katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/7486 Esas, 2022/10237 Karar sayılı kararı ile "sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca kararda direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Hükmün katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/6825 Esas, 2024/1100 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereği direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.11.2025 tarihli ve 2024/1-117 Esas, 2025/470 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık lehine haksız tahrik koşulları bulunmadığından mahkemenin direnme kararının isabetli olduğuna, uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürme suçundan indirimsiz cezalandırılması gerektiğine, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da davranış bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik koşulları bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.