Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1037 E. 2026/7905 K. – Hizmet Nedeniyle

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2900 E., 2021/369 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/20 17... /1 74... /730 Karar sayılı kararıyla sanığın TCK 155/2, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyizi üzerine duruşma açarak, ilk derece mahkemesinin hükümü kaldırılıp; sanığın TCK 155/2, 43/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 20.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir. 3. Yargıtay 15.Ceza Dairesi uzlaştırma hükümlerinin uygulanması amacıyla bozma kararı vermiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi bozma sonrasında; sanığın TCK 155/2, 43/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 20.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi; Temel cezanın alt sınırdan daha da uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi; sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2026 tarihinde karar verildi.