Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13077 E. 2012/2024 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı vergi usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu yönünden; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, Sahte fatura kullanma suçu yönünden; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59, CMK'nun 307/4, 647 sayılı Kanunun 6, TCK'nun 94. maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı. I- Sanık müdafiinin 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyizinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanık müdafiinin “defter ve belge gizleme” suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyizinde; Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Mahkemenin 23.102007 günlü kararında sanık hakkında tayin olunan temel cezada 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi ile indirim yapılıp, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca sonuç cezanın ertelenmesine hükmolunduğu ve bu karara yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı, uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin açıkça sanık lehine olduğu cihetle, lehine kurulan önceki hükmün sanık yönünden kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 62 ve 51. maddeleriyle hüküm kurulması, 2- 2001 ve 2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın halen kurum zararını gidermediğinden bahisle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.