Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/199 E. 2026/5800 K.

MAHKEMELERİ : 1. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2. Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesi SAYILARI : 1. 2018/630 E., 2019/229 K. 2. 2018/95 E., 2019/100 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 07.06.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 23.05.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 28.12.2024 tarihli ve 2022/24002 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/603 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/603 sayılı kanun yararına bozma isteminin; Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2019 tarihli ve 2018/630 Esas, 2019/229 sayılı kararı yönünden; "Her ne kadar Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2018 tarihli ve 2018/7049 soruşturma, 2018/1470 esas, 2018/1460 sayılı iddianamesinde suç tarihi 2018 olarak belirtilmiş ise de, suç tarihinin 02/09/2016 olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1.Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2016/290 esas, 2017/433 sayılı kararı ile verilen erteli 5 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmak suretiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda incelemeye konu suçun 02/09/2016 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2016/290 esas, 2017/433 sayılı kararının ise suç tarihinden sonra 12/09/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir suç kaydının da bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2. Kabule göre de, sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.10.2018 tarihli iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,"

Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli ve 2018/95 Esas, 2019/100 sayılı kararı yönünden;

"Benzer bir olayla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/6-434 esas, 2022/520 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda başka suçtan .. .. Tipi .. Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı davranılmasında, İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/630 Esas ve 2019/229 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; 1. Şüpheli hakkında, 02.09.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2018 tarihli ve 2018/7049 Soruşturma, 2018/1470 Esas, 2018/1460 sayılı iddianamesi ile Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, 2. Yapılan yargılama sonucunda, Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.05.2019 tarihli ve 2018/630 Esas, 2019/229 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

3. Her ne kadar Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2018 tarihli ve 2018/7049 Soruşturma, 2018/1470 Esas, 2018/1460 sayılı iddianamesinde suç tarihi 2018 olarak belirtilmiş ise de, suç tarihinin 02.09.2016 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2016/290 Esas, 2017/433 Karar sayılı kararı ile verilen erteli hapis cezası tekerrüre esas alınmak suretiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda incelemeye konu suçun 02.09.2016 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2016/290 Esas, 2017/433 Karar sayılı kararının ise suç tarihinden sonra 12.09.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir suç kaydının da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de, sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.10.2018 tarihli iddianamede TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309 /4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/95 Esas ve 2019/100 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 05.12.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2018 tarihli ve 2018/100304 Soruşturma, 2018/21588 Esas, 2018/16938 sayılı iddianamesi ile Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.04.2019 tarihli ve 2018/95 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır. 3. Somut olayda başka suçtan .. .. Tipi .. Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve 04.03.2019 tarihli celsede hazır edilen sanığın duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebinin duruşma tutanağına geçirildiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE, Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2019 tarihli ve 2018/630 Esas, 2019/229 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 8 nolu paragrafının hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

B. Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli ve 2018/95 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğname'deki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyalarının, Mahkemelerine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.