Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5502 E. 2026/5357 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2336 E., 2025/2363 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2024 tarihli ve 2024/407 Esas, 2025/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2025/2336 Esas, 2025/2363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; kasten öldürme suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kastın yokluğuna, haksız tahrikin varlığına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya arasında mevcut 17.03.2025 tarihli olay yeri inceleme uzmanlığınca düzenlenen bilirkişi raporunun sonuç kısmında da açıklandığı üzere suça konu olan ve suç tarihinde maktul tarafından gece vakti rıza hilafına taşındığı anlaşılan biriketlerin ve yığınının kısmen de sanığa ait olabileceğine yönelik şüphe oluştuğunun, sanığın aksi yönde delil olmayan savunmasına göre, sanığın biriketlerin kendisine ait olduğuna yönelik uyarılarını hiç dikkate almaksızın maktulün biriketleri taşımakta ısrar ettiğinin dikkate alındığında, sanık hakkındaki cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi "haksız tahrik" yönünden yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2025/2336 Esas, 2025/2363 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/-a maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2026 tarihinde karar verildi.