Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5259 E. 2026/4295 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5259
Karar No
2026/4295
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/693 E., 2025/909 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teeşbbüse yardım HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2023/525 Esas, 2024/472 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29,53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2025 tarihli ve 2025/693 Esas, 2025/909 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'in tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan haksız tahrik indirimi uygulanmaksızın en üst hadden cezalandırılması, sanık ...'ın da yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastının yaralama olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, katılanın Adli Tıp Kurumundan her bir yaralanmanın ayrı ayrı tek başına hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı hususunda ayrıntılı raporu alınmaksızın suç vasfının belirlenmesinin isabetli olmadığına, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna, ikinci kez mükerrirlik koşulunun bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden a)Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla ve diğer sanık ...'ın yardımıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde

belirlendiği, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup olayda sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ikinci kez mükerrirlik koşulllarının oluştuğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Sanığın katılanı ateşli silahla batın sol üst kadran, batın sağ alt kadran, sol uyluk, sağ inguinal, sağ uyluk, sağ kalça ve sağ dizden hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda, "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makulden (orta) daha fazla uzaklaşılarak üst sınıra yakın ceza tayini yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14.maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden a)Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup olayda sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Oluşa ve kabule göre; olay yeri olan kafe önüne sanık ...'in sanık ...'ın kullandığı araç ile geldiği, sanık ...'ın araç içinde beklediği, sanık ...'in araçtan inerek işyerinin içerisine girip eylemini gerçekleştirdiği ve sanık ... ile olay yerinden araçla ayrıldıkları olayda; sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilip suçluyu kayırma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe başlığı altında (1-b), (1-c) ve (2-b) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2025 tarihli ve 2025/693 Esas, 2025/909 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/5259, K. 2026/4295, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-5259-e-2026-4295-k-d5e6076d837a