Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/784 E. 2026/4297 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2209 E., 2024/1873 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesindeki yasal süreden sonra sunulduğu anlaşılmıştır.

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/237 Esas, 2023/394 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 29, 31/3, 31/3-son, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2023/2209 Esas, 2024/1873 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusunun sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin makul oranda tatbik edilmesi suretiyle eksik ceza tayini eleştirilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; mahkemenin kabul ve değerlendirmesinin hatalı olduğuna, hüküm kurulurken hata yapıldığına, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirime, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru ve buna bağlı olarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus ve düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesine rağmen, katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR 1.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Suça sürüklenen çocuk müdafine 28.10.2024 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 13.11.2024 tarihli temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirtilen iki haftalık kanunî süreden sonra sunulduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2023/2209 Esas, 2024/1873 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine; “katılan Kurum lehine 17.900 TL maktu vekâlet ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınarak katılan Kuruma ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.