Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5062 E. 2026/4324 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5062
Karar No
2026/4324
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2714 E., 2025/114 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/326 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2023/2714 Esas, 2025/114 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma yapıldığına, gerekçesiz karar verildiğine, tefrik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik, gönüllü vazgeçme hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma yapıldığına, gerekçesiz karar verildiğine, tefrik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma yapıldığına, gerekçesiz karar verildiğine, tefrik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin isabetli şekilde saptandığı, suçta kullanılan aletlerin nitelikleri ve elverişlilikleri, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmanın niteliği nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve sanık ile

suça sürüklenen çocuklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, olayda gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği, sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2023/2714 Esas, 2025/114 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/5062, K. 2026/4324, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-5062-e-2026-4324-k-71c3b0e093b7