Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4603 E. 2026/5264 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1188 E., 2025/1662 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2024 tarihli ve 2024/427 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/1188 Esas, 2025/1662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının hükmün mahsus bölümüne katılan lehine vekalet ücreti hükmedilmesine yönelik paragraf eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h ve 280/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; özensiz, eksik ve yetersiz inceleme ile hatalı karar verildiğine, kararın gerekçe içermediğine, cezaların caydırıcılığı ilkesinin ihlal edildiğine, sanık hakkında tasarlama nitelikli halinin uygulanması, haksız tahrik, takdiri indirim ve diğer indirim hükümlerinin uygulanmaması, sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; gerekçesiz ve eksik inceleme sonucu karar verildiğine, kabul ve değerlendirmenin yerinde olmadığına, sanığın kendini koruma, savunma, saldırıyı def etme ve yaralama amacıyla hareket ettiğine, öldürme kastının bulunmadığına, sanık hakkında meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, cezaların caydırıcılığı ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, maktul hakkında düzenlenen raporlara göre maktuldeki yaraların yerleri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlama, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, bu bağlamda maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/1188 Esas, 2025/1662 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.