Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/687 E. 2026/4363 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2267 E., 2023/2592 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, silahla tehdit, suçu bildirmeme, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek reddi kararı, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

1. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanık ... hakkında silahla tehdit, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme ve suçu bildirmeme suçlarından verilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararların itiraz kanun yoluna tabi olduğu, silahla tehdit suçundan verilmiş istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. 2. Sanık ... hakkında hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükme konu cezanın niteliği ve miktarı gözetildiğinde hükmün kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1.

maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/195 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c gereğince beraatine, 2. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/2267 Esas, 2023/2592 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden; Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede; dosya kapsamına göre suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü yönünden; Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanık ... hakkında silahla tehdit, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme ve suçu bildirmeme suçlarından kurulmuş hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme ve suçu bildirmeme suçlarından verilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararların itiraz kanun yoluna tabi olduğu, silahla tehdit suçundan verilmiş istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın ise 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/2267 Esas, 2023/2592 Karar sayılı kararında kurulan hüküm yönünden suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca katılan vekilinin vasfa yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü yönünden; Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/2267 Esas, 2023/2592 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.