Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/2016 E. 2026/5722 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/234 E., 2025/565 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın yetkilisi olduğu şirketin uluslararası taşıma işi yaptığını ve söz konusu şirket tarafından garaj inşaat işi ...'ya verildiği halde ölen işçinin sanığın şirket çalışanı olmaması rağmen hakkında beraat kararı verilmesi yerine, ölenin mirasçılarına tazminat taleplerinin giderilmesi de göz önüne alınmadan sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle temel cezada teşdit yapılmak ve lehe olan kanun hükümleri uygulanmamak suretiyle verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararları üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 14.06.2008 tarihinde sanık ...'ın yetkilisi olduğu .. .. .. Uluslararası Nakliyat ve ... Ltd. Şti'ye ait duvar örme işi için işçi ...'un çalıştığı sırada istinat duvarının çökmesi sonucunda toprak altında kalarak ölmesi ile sonuçlanan olayda, 30.01.2024 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, bir kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR 14.06.2008 tarihinde işlenen iş kazasına yönelik yapılan yargılamada Mahkemece suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak takdiren 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına dair verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'deki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2026 tarihinde karar verildi.