Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6956 E. 2026/5723 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1555 E., 2021/3506 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, (E) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, (B) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri; olay yerinde sanığa ait aracın aynasının ve tampon parçalarının bulunmasının hiçbir şekil ve şart altında sanığın ölene çarptığını ispatlamadığına, trafik kazası ile ölenin vefatı arasında illiyet bağının bulunmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinin değerlendirilmediğine, yeniden bilirkişi raporu aldırılmadığına ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak, lehe olan kanun hükümleri uygulanmadan, sanığın alkollü olduğu yönünde dosyada hiçbir somut delil ve tespit olmadığı halde verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereği (1/3) oranda artırım yapılması nedeniyle verilen hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31.05.2020 tarihinde gece vakti, saat 20.30 sıralarında, açık havada, iki yönlü, iki şeritli, orta şerit çizgisi bulunmayan, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimli, yol aydınlatması olan, görüşe engel bir durumun bulunmadığı, azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlenen, meskun mahalde, sanık ...'ın, sevk ve idaresindeki siyah renkli otomobil ile seyir halindeyken olay mahallinde şerit ihlali yaparak karşı şeride geçtiği, karşı yönden ve kendi şeridinde tescilsiz motosikleti ile seyreden ...'in kullandığı motosikletin sol yan kısmına, otomobilin sol ön kısmıyla çarptığı ve ...'in ağır bir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra otomobilin sol dikiz aynası ve tampon parçalarını kaza yerinde bırakarak yoluna devam ettiği, yaklaşık 700 metre gittikten sonra otomobilin sol tarafıyla bir evin duvarına çarpmak sureti ile yeniden kaza yaptığı, ikinci kaza sonrasında aracında beklemeye başlayan sanığın olay mahalline intikal eden görgü tanıkları tarafından araçtan çıkarıldığı ve sanığın, oğlu ...'ın yardımı ile yürüyerek evine gittiği, sanığın neden olduğu ilk kazada ağır şekilde yaralanan ...'in tedavi için kaldırıldığı hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen 29.06.2020 tarihinde vefat ettiği olayda, Mahkemece yemin verdirilerek dinlenen tanık ...'ın araçta yoğun bir alkol kokusu olup, sanığın bilincinin yarı uykulu vaziyette olduğunu, tanık ...'ın ise sanığın alkollü olduğunu kokudan ve kendinde olmadığında dolayı anladığını beyan ettiği; kaza tespit tutanağı, 21.07.2020 tarihli ve 15.02.2021 tarihli bilirkişi raporları doğrultusunda sanığın tam ve asli kusurlu olduğu kabul edilerek, bir kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve kusur izafesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak tam ve asli kusurlu sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezada daha az oranda teşdit yapılması gerektiğine ve sanığın alkollü olmasının dışında bilinçli taksir ile hareket ettiğini gösteren ve dosyaya yansıyan başkaca bir eylemi bulunmamasına rağmen verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılması nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan daha az oranda teşdit uygulanmak ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca verilen cezada (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR 31.05.2020 tarihinde sanık ...'ın, sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken şerit ihlali yaparak karşı şeride geçtiği, karşı yönden ve kendi şeridinde tescilsiz motosikleti ile seyreden ...'in kullandığı motosiklete çarptığı ve yoluna devam ettiği, yaklaşık 700 metre gittikten sonra otomobilin sol tarafıyla bir evin duvarına çarpmak sureti ile ikinci kez kaza yaptığı olayda, sanığın alkollü olduğunu kabul etmemesi ve kaza anında alkollü olduğuna dair kesin ve inandırıcı delil edilemediği, ancak sanığın olay günü bahçe işleriyle uğraştığını ve akşam eve giderken kazanın meydana geldiğine dair beyanı ile Mahkemece yemin verdirilerek dinlenen tanık ...'ın sanığın bilincinin yarı uykulu vaziyette olduğuna dair beyan ile tanık ...'ın sanığın kendinde olmadığına dair beyanı göz önüne alınarak, somut olayda bilinçli taksir halinin oluştuğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2026 tarihinde karar verildi.