Danıştay 8. Daire 2022/1052 E. 2025/7797 K.

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2022/1052 Karar No : 2025/7797

TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI): ... Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) :... Elektrik Üretim A.Ş. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ödenmiş bulunan toplam 1.358.807,69-TL ilave ağaçlandırma bedelinin davacı şirkete geri ödenmesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve E:... sayılı İzmir Orman Bölge Müdürlüğü işleminin iptali ile ödenen tutarın 27/01/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; orman vasıflı arazi için ağaçlandırma bedeli ödemesi yapılması gerektiği konusunda duraksama bulunmamakla birlikte davacı şirketten istenen ilave ağaçlandırma bedelinin yasal dayanağının bulunmadığı, her ne kadar dava konusu işlemlerin 16/07/2013 tarih ve 880 sayılı Genelge gereğince tesis edildiği ifade edilmiş ise de; anılan genelge içeriğinde ilave ağaçlandırma bedelinin yasal dayanağının ortaya konulmadığı anlaşılmakta olup bununla birlikte aynı doğrultuda bir uyuşmazlıkta, anılan Genelgenin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay 8. Daresinin 15/05/2019 tarih ve E:2014/5904, K:2019/4614 sayılı kararı ile Genelge'nin iptaline karar verildiği, bu durumda; davalı idarece ilave ağaçlandırma bedeli istenilmesine ilişkin işlemin yasal dayanağının bulunmadığı açık olduğundan, davacı şirket tarafından davalı idareye ödenen dava konusu ilave ağaçlandırma bedellerinin iadesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, Anayasa'nın 125. maddesi gereğince davacı şirketin ödemiş olduğu ilave ağaçlandırma bedeli ve bu bedellerin KDV'si olan toplam 1.358.807,69 TL'nin, idare tarafından başvurunun reddi işleminin tarihi olan 27/01/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacı şirkete ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve 1.358.807,69 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ve mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 20/10/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.