Bölge Adliye Mahkemesi 2026/964 E. 2026/1112 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2026/964 - Karar No:2026/1112

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

(İnceleme Aşamasında Esastan Red HMK 353/1-b.1 md)

ESAS NO : 2026/964 KARAR NO : 2026/1112

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 18/11/2025 NUMARASI : 2022/12 E-2025/855 K

DAVACI : DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Alacak ( Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) KARAR TARİHİ :05/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 10/11/2026

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davada mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili; müvekkili şirkete ait ... plakalı aracın 15/11/2017 tarihinde kalorifer sisteminin ısıtmaması şikayetiyle davalı servise teslim edildiğini, yapılan ilk kontrolde sorunun kalorifer peteğinde olabileceğinin belirtildiğini, ancak araç servise bırakıldıktan altı gün sonra davalı yetkililerinin arayarak aracın su deposunun delik olduğunu ve hararet yaptığını bildirdiklerini, müvekkilin bu yönde bir şikayeti olmamasına ve teslim formunda bu arızalardan bahsedilmemesine rağmen davalının, müvekkilin onayı olmaksızın aracın motorunu söktüğünü, müvekkil 19/12/2017 tarihinde aracını teslim almaya gittiğinde, ısıtma sistemi tamiri için düzenlenen 3.654,54 TL'lik faturayı ödediğini, ancak aracın hazır olmadığı, motorunun sökülmüş olduğu ve çalışır hale getirilmesi için 26.354,00 TL daha talep edildiğini, müvekkilin motor tamirine onay vermediğini belirterek aracı teslim almak istemesine rağmen ödeme yapılmadan aracın teslim edilmeyeceğinin söylendiğini, araç takip sistemi kayıtlarına göre aracın serviste olduğu sürede izinsiz ve yetkisiz olarak kullanıldığını, bu kullanımın motor arızasına sebep olduğunu, bu süreçte müvekkil şirket sahibinin engelli olması nedeniyle özel donanımlı araç kiralamak zorunda kalarak 9.912,00 TL, aracı servisten çekici ile almak için de 118,00 TL masraf yaptığını, Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/12 D.İş sayılı dosyası ile yaptırılan tespitte aracın çalışır duruma getirilmesi için onarım bedelinin 35.765,00 TL olarak belirlendiğini, aracın daha sonra ... Otomotiv isimli firmada 28.140,00 TL'ye tamir ettirildiğini ileri sürerek, davalının ayıplı hizmeti nedeniyle uğranılan tamir bedeli, çekici ücreti ve araç kiralama ücretinden oluşan maddi zararın tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin ayıplı hizmetin yapıldığı 21/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 09/12/2019 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 38.170,00 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili ; davacının aracını 15/11/2017 tarihinde "kaloriferin ısıtmadığı" şikayetiyle servise getirdiğini, yapılan incelemeler neticesinde her aşamada davacıdan telefonla onay alınarak onarıma başlandığını, kalorifer sorununu çözmek için yapılan işlemler sırasında sorunun devirdaim pompasından kaynaklandığının, ancak pompanın daha önceki yetkisiz bir serviste yapılan hatalı işlem nedeniyle silikonla yapıştırıldığından sökülemediğinin ve motorun indirilmesi gerektiğinin tespit edildiğini, bu durumun da davacıya bildirilerek motorun sökülmesi için onay alındığını, motor söküldükten sonra silindir kapağını motor bloğuna bağlayan cıvatalardan birinin altında pul olmaması nedeniyle motor bloğunda çatlak oluştuğunun belirlendiğini, davacının sonraki işlemlere onay vermemesi üzerine onarımın durdurulduğunu ve 19/12/2017'de aracı teslim alması için bilgilendirildiğini, davacının aracı teslim almaması üzerine 04/01/2018 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davacının araçta oluşan hasarın müvekkili şirketin hatalı işleminden kaynaklandığı yönündeki iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, aracın test sürüşlerinin Müşteri İstek Formu'ndaki izin kapsamında yapıldığını, davacının onarım sürecini kendisinin durdurması nedeniyle araç kiralama, çekici ve sonraki tamir masraflarından müvekkilinin sorumlu olmadığını, davacının dayandığı delil tespiti raporunun müvekkilinin yokluğunda yapıldığı için bağlayıcı olmadığını, davacının alacak kalemleri belirli olduğundan kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece;" Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı hizmet nedeniyle onarım bedeli, araç mahrumiyet bedeli ve çekici ücretinden oluşan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait aracın 15/11/2017 tarihinde kalorifer arızası nedeniyle davalı servise bırakıldığı, davacı vekilinin, davalının onayı olmaksızın aracın motorunu söktüğünü, aracı izinsiz kullanarak ve hatalı onarım yaparak motorda hasar oluşmasına neden olduğunu ileri sürerek, bu nedenle yapılan onarım bedeli, araç kiralama bedeli ve çekici ücretinden oluşan zararlarının tazmini istemiyle bu davayı açtığı, davalı vekilinin ise, araçtaki motor arızasının önceden mevcut olduğunu, tüm işlemlerin davacının onayı ile yapıldığını ve davacının onarım sürecini kendisinin durdurduğunu savunarak davanın reddini istediği görülmüştür. Mahkememizin 14/01/2020 tarih ve 2018/380 E., 2020/8 K. sayılı kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 30/11/2021 tarih ve 2020/500 E., 2021/1393 K. sayılı ilamı ile "bilirkişi raporlarının ihtilafı çözücü, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacının aracının dava dışı servis tarafından onarıldığına ilişkin fatura ve diğer delillerin ibrazı istenerek konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği" gerekçesiyle kaldırılmış, kaldırma kararı doğrultusunda yargılamaya devam olunmuştur. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı hizmet nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 470. maddesinde eser sözleşmesi, "yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme" olarak tanımlanmıştır. Araç tamiri, niteliği itibarıyla bir eser sözleşmesidir. TBK'nın 471. maddesi uyarınca yüklenici, üstlendiği edimleri iş sahibinin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle ifa etmek zorundadır. Yüklenicinin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alandaki işleri üstlenen basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken mesleki ve teknik kurallara uygun davranışı esas alınır. Yüklenici, meydana getirilecek eseri doğrudan doğruya kendisi yapmak veya kendi yönetimi altında yaptırmakla yükümlüdür. TBK'nın 472. maddesine göre, eser meydana getirilirken, iş sahibinin sağladığı malzemenin veya eserin yapılması için gösterdiği yerin ayıplı olduğu anlaşılır veya eserin gereği gibi ya da zamanında meydana getirilmesini tehlikeye düşürecek başka bir durum ortaya çıkarsa, yüklenici bu durumu hemen iş sahibine bildirmek zorundadır; bildirmezse bundan doğacak sonuçlardan sorumlu olur. TBK'nın 49. maddesi gereğince, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yüklenicinin özen borcuna aykırı davranarak iş sahibinin malvarlığında bir zarara yol açması halinde bu zararı tazmin etme yükümlülüğü bulunmaktadır. Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/12 D.İş sayılı dosyasında alınan 19/02/2018 tarihli bilirkişi raporunda, aracın motorunun sökülmesinin ısıtma sistemi arızasıyla ilgili olabileceğine dair emarelere rastlandığı, aracın çalışır duruma getirilmesi için KDV hariç 35.765,00 TL onarım bedeli gerektiği bildirilmiştir. Mahkememizce yargılamanın ilk aşamasında alınan 14/03/2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, araçta servise teslim öncesi motor hararetine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, davalının kalorifer sorununun motordan kaynaklandığına dair delil sunmadan motoru söktüğü belirtilerek, davacının ... Otomotiv'e ödediği 28.140,00 TL tamir ücreti, 118,00 TL çekici ücreti ve 9.912,00 TL araç kiralama bedelinden davalının sorumlu olduğu kanaati bildirilmiştir. 16/07/2019 tarihli bilirkişi raporunda, taraflar arasındaki telefon görüşmesi kaydının çözümü yapılmış; davalı servis yetkilisinin devirdaim pompasını sökemediklerini, motorda daha önceden kaynak ve çatlak olduğunu, motorun indirilmesi gerektiğini bildirdiği, davacının ise "Siz indirin abi o inecek yani mecbur indirin o zaman" ve "motor indikten sonra hiçbir şeyi elletmiyorum seni çağırıyorum abi" şeklinde karşılıklı beyanlarının olduğu tespit edilmiştir. 27/11/2019 tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda, ses kaydı çözümlemesi değerlendirilerek, tarafların motorun indirilip birlikte incelenmesi konusunda anlaştıkları halde davalının davacıyı çağırmadan motoru sökmesinin sorun yarattığı belirtilerek kök rapordaki kanaatler tekrar edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kaldırma kararı sonrası İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden alınan 11/03/2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, aracın geçmiş servis kayıtlarının düzensiz olduğu ve kilometresinin düşürülmüş olabileceği, mevcut delillerle motor arızasının servisten önce mi yoksa serviste mi gerçekleştiğinin kesin olarak tespit edilemediği, bu nedenle hatalı tamirden söz edilemeyeceği, toplanmış motorun montaj bedelinin yetkili serviste 518,00 TL, özel serviste 200,00 TL olacağı, davacının yaptırdığı onarım bedelinin ilgisiz kalemler düşüldükten sonra 15.751,30 TL olarak kabul edilebileceği, makul onarım süresinin 7 gün olduğu ve davalının bu süre için ikame araç tahsis ettiğine dair belge sunduğu, 42 günlük kiralama bedelinin ise KDV hariç 8.400,00 TL olacağı belirtilmiştir. Aynı kuruldan alınan 04/07/2022 tarihli ek raporda, dosyaya sunulan diyagnostik kayıtlarında aracın servise girişinde motor hararetine ilişkin bir arıza kodu bulunmadığı, bu durumda motor arızasına dair kesin bir gerekçe olmadan ve maliki bilgilendirmeden motor sökümünün teknik açıdan uygun olmadığı, kök rapordaki maliyet hesaplamalarının korunduğu bildirilmiştir. Kocaeli Üniversitesi öğretim üyelerinden alınan 03/01/2023 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, dava dışı serviste yapılan onarımların davalı servisin hatalı ve kusurlu tamirinden kaynaklandığı ve 15.887,00 TL'lik tamir bedelinin uygun olduğu kanaati belirtilmiştir. Aynı kuruldan alınan 12/01/2024 tarihli ek raporda, tamir bedeli 15.751,30 TL olarak revize edilmiş, 42 günlük araç kiralama bedelinin KDV dahil 9.912,00 TL olduğu ve davalı servisin hatalı ve kusurlu tamirinden kaynaklandığı yönündeki kanaat tekrar edilmiştir. Raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için alınan 26/05/2025 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, önceki raporlar irdelenerek, dava konusu aracın motor soğutma sistemiyle bağlantılı çalışan kalorifer sistemi arızası nedeniyle davalı serviste bulunduğu sırada, aracın yeterli olmayan su devridaimi ile çalıştırılmasının motorda hararete ve hasara neden olduğu, bu nedenle hasardan davalının sorumlu olduğu, motorun çalışır hale getirilmesi için gerekli parça ve işçilik ücretinin 15.751,30 TL, 42 günlük ikame araç bedelinin KDV hariç 8.400,00 TL olarak uygun olduğu kanaati bildirilmiştir. Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamı değerlendirildiğinde, taraflar arasında araç tamirine ilişkin bir eser sözleşmesi bulunduğu, davacının aracını 15/11/2017 tarihinde kalorifer ısıtmama şikayetiyle davalı servise teslim ettiği, davalının onarım sürecinde motoru söktüğü ve aracın motoru sökülmüş vaziyette davacı tarafından teslim alındığı hususlarının sabit olduğu; mahkememizce yargılama sürecinde alınan ve birbiriyle çelişen bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla alınan 26/05/2025 tarihli bilirkişi kurulu raporunun dosya kapsamına uygun, ayrıntılı ve gerekçeli görülerek hükme esas alındığı, bu rapora göre, davalı servisin, kalorifer arızasını teşhis etme sürecinde aracı yeterli su devridaimi olmadan çalıştırarak motorda hararete ve dolayısıyla hasara neden olduğu, bu durumun TBK'nın 471. maddesinde düzenlenen yüklenicinin özen borcuna aykırılık teşkil ettiği, her ne kadar taraflar arasındaki telefon görüşmesinde motorun indirilmesine davacı tarafından onay verilmiş ise de, bu onayın arızanın tespiti amacıyla olduğu, davalının bu süreçteki özen yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı, hasarın davalının kusurlu eylemi neticesinde meydana geldiği; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının motoru çalışır hale getirmek için ... Otomotiv'e ödediği bedelin ilgisiz kalemler (aks körüğü ve polen filtresi) düşüldükten sonraki makul tutarının 15.751,30 TL olarak hesaplandığı, aracın davalının kusuruyla çalışamaz hale gelmesi nedeniyle servisten çekici ile alınmasının zorunlu olduğu ve bu kapsamda ödenen 118,00 TL çekici ücretinin de davalının sorumluluğunda olduğu, yine hükme esas alınan raporda, aracın onarımının makul süresinin 7 gün olduğu belirtilmiş ise de, fiili durum ve davalının kusuruyla ortaya çıkan hasarın niteliği ve onarım süreci bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının 42 gün süreyle araçsız kalmasının makul olduğu ve bu süre için ödenen günlük 200,00 TL (KDV hariç) üzerinden toplam 8.400,00 TL araç kiralama bedelinin de talep edilebilir nitelikte olduğu anlaşıldığından aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde karar verilmiştir. İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda dosya kapsamında bulunan diğer bilirkişi raporlarında yapılan tespitlerinin değerlendirilmediğini ve çelişkilerin giderilmediğini, bilirkişi heyetinin raporlar arasındaki çelişkiyi giderebilecek teknik uzmanlıkta olmadığını, kusur tespiti konusunda aydınlatma yapılmadığını, uyuşmazlığın çözümü için arızanın nedeninin kesin şekilde tespit edilmesi gerektiğini, tamirat işleminin tamamlanmasına davacının engel olduğunu, müvekkilinin herhangi bir borç ihlali ya da kusurundan söz edilmesinin söz konusu olmadığını, müvekkili şirketin işlemleri ile oluşan zarar arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını, bu hususun bilirkişi raporunda tartışılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun sadece davacının beyanları doğrultusunda dosyadaki delillerler incelenmeksizin tanzim edildiğini, dava konusu araçtaki kalorifer arızasının neyden kaynaklandığı konusunda hiçbir değerlendirme yapılmadığını, bilirkişi raporunda ses çözümlemesinin değerlendirilmediğini, tanık beyanlarının incelenmediğini, araç üzerinde, yetkili olmayan serviste gerçekleştirilen işlemlere dair itirazların değerlendirilmediğini, dava dışı ... Otomotivde yapılan tüm onarım işlemlerini müvekkili şirkete yüklenmiş olmasının haksız olduğunu, araçtaki arızanın oluşumunda müvekkili şirketin kusuru var ise oranının belirlenmemesinin hatalı olduğunu, kiralık araç bedelinin yüksek tespit edildiğini, müvekkili şirketin hangi teknik nedenle sorumlu tutulduğuna dair hiçbir somut tespit, delil ve belge bulunmadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE: Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle kaldırma kararına uygun inceleme ve değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Alınması gereken 1.656,47 TL istinaf karar harcından peşin alınan 732,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 924,47 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına. 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve istinaf kanun yoluna başvurma harcının kendi üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 05/11/2026 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

Başkan Üye Üye Katip