Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1275 E. 2026/1440 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/1275 - 2026/1440 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/1275 KARAR NO : 2026/1440 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/04/2026 NUMARASI : 2026/14 E.

TALEP KONUSU : İhtiyati Tedbir

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/04/2026 tarih ve 2026/14 E. sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbire itiraz eden davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: İhtiyati tedbire itiraz eden davalı taraf vekili, 09/03/2026 tarihli dosyaya sunduğu itiraz dilekçesinde, dosyadan alınan delil tespiti raporunun, davacı/k.davalının tek taraflı iddia ve beyanları üzerinden hazırlandığını, bilirkişi raporunda, müvekkilinde tespit edilen marka kullanımlarının, davacı/k.davalı markasına iltibas yaratacağı belirtildiği için, mahkemece, dilekçeler teatisi aşaması beklenilmeden, müvekkili aleyhine ihtiyati tedbire hükmedildiğini, davaya cevap ve karşı davada görüleceği üzere, “...” markasını önceye dayalı kullanımdan dolayı gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, karşı dava ile davacı/k.davalı adına tescil edilen 2023/069712 nolu “...” markasının hükümsüzlüğünün talep edildiğini, hükümsüzlük gerekçelerinin son derece açık ve somut verilere dayandığını, ihtiyati tedbire hükmedilebilmesi için tam ispata yakın yaklaşık ispatın sağlanmasının gerektiğini, ancak dosyada bu şekilde bir ispat sağlanamadığını, kendini savuma imkanı dahi bulamayan bir firmanın tüm tabela, reklam, alan adı, sosyal medya kullanımlarının durdurulması o firmanın mahfına sebebiyet vereceğini, hükümsüzlük davası açılmış bir markanın hükümsüz kılınıp kılınmayacağı incelenmeden, hükümsüzlüğe dair sunulan delillerin bilirkişilerce değerlendirilmesi yapılmadan, ihlal iddiasının sadece denetlenebilir ve objektif olmayan bir tespit rapora dayanılarak var olduğunun kabul edilerek tedbirlere hükmedilmesinin hukuken mümkün olmadığını ileri sürerek davacı/k.davalının tedbir taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, yapılan delil tespiti sonucu alınan bilirkişi raporu ile, davalı tarafça kullanıldığı belirlenen ... markalarının, davacılardan "...” adına 2023 069712 sayı ile tescilli "...+..." markası ile iltibas yarattığının belirlendiği, mahkemece talep sahiplerinden davacı ...'in İhtiyati tedbir isteminin kabülüne karar verildiği, marka uzmanı bilirkişi tarafından 03/02/2026 tarihinde karşı tarafın işyerinde yapılan tespit ve gözlem sonrasında sunduğu 03/02/2026 tarihli raporunda karşı tarafça kullanılan ... markalarının davacılardan "...” adına 2023 069712 sayı ile tescilli "...+..." markası ile iltibas yarattığının belirtildiği, davalının tescilli markasının "...+..." şeklinde olup ... ibaresinde olmadığı, önceye dayalı kullanım iddialarının ise ön inceleme duruşması sonrası tahkikatta ortaya çıkabileceği, zaten ters tedbire de bu nedenle karar verildiği ancak buna rağmen teminat davalı tarafca yatırılmadığı, hükümsüzlük davasının (karşı dava) açılması ise ihlalin varlığına dair kanaat verici bilirkişi raporunu ortadan kaldırmadığı, 05/03/2026 tarihli ihtiyati tedbir kararı yerinde ve doğru olduğu gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: İhtiyati tedbire itiraz eden davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, mahkemece, dilekçeler teatisi aşaması beklenilmeden, aleyhe ihtiyati tedbire hükmedildiğini, hemen akabinde açılan karşı davamız ile davacı/k.davalıya ait markanın hükümsüzlük koşullarının oluştuğunun açık bir şekilde ortaya konulduğunu, davaya cevap ve karşı davaya dair açıklamalarda görüleceği üzere, “...” markasının önceye dayalı kullanımdan dolayı gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, hatta davacı/k.davalının, 2023/069712 nolu markasını ne tescilden önce ne de tescilden sonra hiç bir şekilde kullanmadığını, karşı dava ile davacı/k.davalı adına tescil edilen 2023/069712 nolu “...” markasının hükümsüzlüğünün talep edildiğini, mahkemenin tedbir kararına gerekçe gösterdiği, "Davalı tescilli markasının "...+... " şeklinde olup ... ibaresinde olmadığı" yönündeki değerlendirmesinin ise yerinde olmadığını, zira söz konusu markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak birebir benzediğini, markayı, davacı/k.davalıdan önce kullanan, neredeyse aynı marka niteliğindeki markayı davacı/k.davalıdan önce tescil ettiren müvekkili için ters teminata hükmedilmesinin adil ve ölçülü olmadığını ileri sürerek, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2026/14 E. Sayılı dosyasından verilen, 05.03.2026 tarihli tedbir kararının kaldırılmasına dair itirazlarımızın reddine karar veren 13.04.2026 tarihli kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Talep, ihtiyati tedbirin kaldırılması istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. İhtiyati tedbirin şartlar başlıklı HMK'nın 389. maddesi uyarınca, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği, HMK'nın 390/3. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talep eden tarafın, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunda olduğu belirlenmiştir. 6769 sayılı SMK.'nın "İhtiyati tedbir talebi ve ihtiyati tedbirin niteliği" başlıklı 159/1. maddesi hükmüne göre de, "Bu Kanun uyarınca dava açma hakkı olan kişiler, dava konusu kullanımın, ülke içinde kendi sınai mülkiyet haklarına tecavüz teşkil edecek şekilde gerçekleşmekte olduğunu veya gerçekleşmesi için ciddi ve etkin çalışmalar yapıldığını ispat etmek şartıyla, verilecek hükmün etkinliğini temin etmek üzere, ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edebilir." SMK.'nın 159. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesi için davalının kullanımının tecavüz teşkil etmesi veya kullanımın tecavüz teşkil ettiği yönünde ciddi ve etkin çalışmalar yapılması gibi iki temel sebebin mevcudiyeti aranmaktadır. Somut olayda mahkemece yukarıdaki gerekçe ile ihtiyati tedbir isteminin kabulüne ve bu karara yönelik itirazların reddine karar verilmiş ise de, mahkeme kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafın sosyal medya hesabındaki tanıtım kullanımlarda 29 Mayıs 2022, 15 Mayıs 2022 tarihlerine işaret edildiği, bu tarihin davacı ...'in markasının başvuru tarihi önüne geçtiği, ancak bu tarihlerin doğruluğunun bilişim uzmanı tarafından ayrı bir inceleme gerektirdiğinin belirtildiği görülmekte olup, bu belirlemeye göre yaklaşık ispatın somut olayda sağlanamadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davalı tarafça davaya mesnet markanın hükümsüzlüğünün talep edilmiş olduğu, hükümsüzlük davasının kabulüne karar verilmesi halinde, markadan kaynaklanan korumanın hiç doğmamış sayılacağının da tabii bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, somut olayda yaklaşık ispat koşulunun sağlanamadığı için ihtiyati tedbire itiraz eden davalı tarafın ihtiyati tedbir kararına yönelik itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamış, HMK.'nın 353/1-b-2. maddesinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir" hükmü dikkate alındığında, istinaf mahkemesinin dosya kapsamına göre, tedbir kararı verilmesi veya verilmiş bir tedbir kararının kaldırılması gerektiği görüşünde ise bu kararı kendisinin vermesi gerektiği anlaşıldığından, aleyhine ihtiyati tedbir kararı verilen davalılar vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve ihtiyati tedbir talebinin reddine dair yeni bir hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-İhtiyati tedbire itiraz eden vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/04/2026 tarih ve 2026/14 E. sayılı davalılar vekilinin ihtiyati tedbire itirazının reddine dair ara kararının KALDIRILMASINA, 2- Davalılar vekilinin ihtiyati tedbire itirazının kabulü ile Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/03/2026 Tarihli ve 2026/14 Esas sayılı ihtiyati tedbir kararının KALDIRILMASINA, ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafın ihtiyati tedbir talebinin REDDİNE, 3-İhtiyati tedbire itiraz eden davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 4-İhtiyati tedbire itiraz eden davalılar tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 732,00 TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde anılan tarafa iadesine, 5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 6-HMK'nın 302/5. maddesi uyarınca kararın, tebliği ve harç tahsil işlemleri ile infazının yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 14/07/2026 tarihinde HMK 362/1-f maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 14/07/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.