Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/2383 E. 2012/5814 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 265/1-4, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 106/1-ilk cümle, 43/2, 53/1, maddeleri uyarınca mahkumiyet c- TCK'nın 125/3-a, 125/4, 43/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet d- TCK'nın 191/2-3-4. maddeleri uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 152/1-a, 168/2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- Sanık ... hakkında; TCK'nın 86/2, 86/3-d, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirlenen temyiz sınırı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 3- Sanık ... hakkında hakaret, tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 4- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; a- Sanığın, arbede sırasında eline geçirdiği copu şikayetçi polis memurlarına attığı sırada, copun olay yerine gelen şikayetçi polis memuru ...'in elinde bulunan telsize isabet ederek kırılmasına neden olması şeklinde gerçekleşen eylemin olası kastla mala zarar verme suçunu oluşturacağı gözetilmeden doğrudan kasıtla mala zarar verme suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi kanuna aykırı, b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında atılı suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.