Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/12816 E. 2011/1077 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/12816
- Karar No
- 2011/1077
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 50, 52/4, 53/6, 765 sayılı TCK'nın 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet, Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği bu nedenle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenmekle tebliğnamedeki temyizin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi hükmüne göre hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan 89/1. maddesi uyarınca ceza tayini ve iddianamede talep edilmemesine karşın, yine sanıklara ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi, 2- Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'ya göre uygulama yapılması karşısında anılan kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı olarak takdiri indirim konusunun değerlendirilmesinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nın 59. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, kanuna aykırı, 3- Kabule göre de; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.