Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2099 E. 2023/8246 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2099
Karar No
2023/8246
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/855 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/855 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.01.2021 tarihli ve 2020/15986 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile; "1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2) Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurdaki yaralanmanın yüzünde sabit ize neden olduğu ve orta (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, 3) Sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hükümde unutulmuş ise de; hak yoksunluğunun kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyet kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi de dikkate alınarak, hak yoksunluğu konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/16 Esas, 2021/835 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; Temyiz iradesinin gösterilmesinden, ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinden önce sanığın katılanın evinde kiracı olarak kaldığı anlaşmazlık nedeniyle evden ayrıldıktan sonra tekrar geldiğinde, alkollü olan katılanın kendisine hakaret etmesi üzerine sanığın katılanı yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığı mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır. 2. Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Karşıyaka Devlet Hastanesince tanzim olunan 28.08.2015 tarihli; "darp sonucu meydana gelen yaralanma yaşamsal tehlikeye yol açmamıştır, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez niteliktedir, kişide saptanan kırık (sol zigomatik kemikte parçalı kırık), hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek niteliktedir" ve 25.02.2016 tarihli; "yüzünde sabit ize neden olmuştur, kişinin duyularından veya organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde bir arızaya yol açmamıştır" şeklinde görüşler içeren adli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Sanık savunması, katılan beyanı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır. 4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır. 5. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/16 Esas, 2021/835 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/2099, K. 2023/8246, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-2099-e-2023-8246-k-d777efe83ffc