Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/67 E. 2026/1293 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/67
Karar No
2026/1293
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/457 E., 2024/4077 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/4 E., 2022/432 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Asıl ve birleşen dosya dava dilekçelerinde, davacılar .. .., .. .. ve ..'ın İstanbul'da kurulu .. Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti talep edilmiştir. II. CEVAP Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; dava konusu mazbut .. .. .. .. Vakfının son mütevellisi ..'in 12.02.2002 tarihinde vefat ettiğini, Vakfın mahkeme kararı ile mazbut vakıflar arasına alındığını, davacıların vakıftan galle fazlası alabilmesi için vakfedenle soy bağını ispatlaması gerektiğini, vakfiyedeki şartların gerçekleşmesi gerektiğini, ayrıca dava konusu vakfın galle fazlasının bulunması gerektiğini, vakfiyede bulunan şartların batın şartı vb. gibi incelenmesi gerektiğini beyan etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın, babaları .. ..'ün evlat listesinde yer aldığını ve babalarının kuzeni .. .. .. ..'ün Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/231 Esas sayılı dosyasında vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiğini ileri sürdükleri, Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/231 Esas sayılı dava dosyasının kesinleşmediği, haliyle kesin hüküm oluşturmadığı, davacılarının babasının evlat listesinde yer almasında ise dayanak bir belgenin bulunmadığı, idarenin tek taraflı olarak evlat listesine yaptığı dayanaksız bir kaydın soybağının kurulması için yeterli olmadığı, davacılar ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağının yöntemince ispat edilemediği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeleri tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 732,00 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 123,20 TL'nin temyiz edene iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2025/67, K. 2026/1293, T. 25.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2025-67-e-2026-1293-k-b29cdca42f3a