Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/2914 E. 2026/4640 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/2914
- Karar No
- 2026/4640
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/337 E., 2025/537 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2021/221 E., 2022/173 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kocaeli ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, eski 504 parsel sayılı 43.400 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla Osman kızı Meryem mirasçıları adına tespit edildikten sonra, askı ilan süresi içerisinde yapılan itiraz sonucunda Gölcük Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1958/200 Esas ve 1961/386 Karar sayılı kararı ile davacı Hazine ve ... 'in davalarının reddine, veraset ilamı doğrultusunda ... kızı ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş ve bu kararın temyiz edilmeksizin 10.07.1963 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapuya tescil edilmiş, bilahare 2008 yılında satış suretiyle davacı ... adına tapuda kayden intikal ettirilmiş ve 2014 yılında yapılan uygulama kadastrosu ile 1 60... parsel numarasıyla 45.056,42 m² yüzölçümlü olarak tapuya tescil edilmiş olup, 2016 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-5. maddesi ve ilgili yönetmeliğin 19. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, Kocaeli Kadastro Müdürlüğünce "işbu taşınmazın krokisinde A harfiyle gösterilen 34.755,31 m² lik alan özel ormandır" şerhi verilmiştir. 2. Davacı ... dava dilekçesinde; Kocaeli ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1 60... parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, orman kadastro çalışması sırasında taşınmazın "özel orman" olarak tespit edildiğini ileri sürerek, tapulu taşınmazın özel orman olarak tespitine dair işlemin iptali ile taşınmazın özel orman statüsünden çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın özel orman olduğunu, beyanlar hanesindeki şerhin doğru olduğunu ileri sürerek, davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma ilamı doğrultusunda mahallinde yapılan keşif ile dinlenen tanıkların dava konusu taşınmazın eskiden beri tarımsal arazi olarak kullanıldığını, 1970'li yıllarda taşınmazın yaklaşık 10 dönümlük kısmının fındık bahçesi yapıldığını ve fındık bahçesinin halen devam ettiğini, dava konusu taşınmazın orman ile ilgisinin olmadığını beyan ettikleri, dosyaya sunulan teknik fen raporunda dava konusu taşınmazın (A) harfiyle gösterilen 34.755,31 m²lik kısmının içerisinde, (C) harfiyle gösterilen 4.317,21 m², (D) harfiyle gösterilen 334,37 m² ve (E) harfiyle gösterilen 1.296,78 m² yüzölçümlü açık alanların olduğu ve yine (F) harfiyle gösterilen 6.205,55 m² yüzölçümündeki fındıklık alanında (A) harfiyle gösterilen alan içerisinde kaldığı, ağaçlık alanının 22.601,40 m² olarak ölçüldüğü ve orman bilirkişi raporunda teknik raporda (A) harfiyle gösterilen kısım içerisinde kalan 22.601,40 m² kısmın tam kapalılıkta eylemli orman olduğu, bunun dışındaki yerlerin tarım alanı olduğu, ziraat bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen kısım içerisinde kalan 22.601,40 m²lik kısmın kendiliğinden yetişen meşe, gürgen, kestane gibi ağaçlarla kaplı olduğu, taşınmazın (F) harfiyle gösterilen kapama fındık bahçesi kısmı ile (B), (C) ve (D) harfleriyle gösterilen kısımlarının kültür arazisi olarak kullanıldığı, Orman Kadastro Yönetmeliğinin 19/b maddesinde 'tapulu yerlerde bulunan ve tabii olarak veya ekim-dikim yoluyla yetiştirilmiş ağaçlık alanlar parsel bazında değerlendirilir. Ağaçlık alan; üç hektardan küçük olması halinde orman sayılmayan yer, üç hektar veya daha büyük olması halinde ise mülkiyet durumu esas alınmak suretiyle Devlet Ormanı, amme müesseselerine ait orman ya da hususi orman olarak sınırlandırılır' hükmüne yer verildiği, somut olayda yapılan keşifte ağaçlık alanın (A=22.601,40) 3 hektardan az olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmaz üzerine konulan taşınmazın (A) harfiyle gösterilen 34.755,31 m²lik kısmının özel orman olduğuna ilişkin şerhin iptaline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın özel orman sınırları içerisinde kalması hasebiyle Orman İdaresinin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 50, 51... . maddeleri uyarınca niza konusu taşınmaz üzerinde sadece kontrol ve denetim yükümlülüklerinin bulunduğundan davanın İdare açısından husumet yönünden reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve harçtan muaf olan yargılama giderlerinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, dava konusu taşınmaza konulan özel orman şerhinin kaldırılması istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz bölümünün özel orman vasfında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.