Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1428 E. 2026/7333 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1428
Karar No
2026/7333
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2943 E., 2025/2933 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkaya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2025/95 E., 2025/310 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi ile kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkeğe, "sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı" kusuru yüklenmiş ise de; davalı- davacı kadının tanığı ...'ın beyanında, dava açıldıktan sonra erkeği bir kadın ile el ele gezerken gördüğünü, öncesinde görüşüp görüşmediğini bilmediğini ifade ettiğinin, dava açıldıktan sonraki olayların yeni bir dava konusunu oluşturduğunun, dava öncesine ilişkin ise tanığın bilgisinin bulunmadığınun ve başka bir delilinde mevcut olmadığının, bu haliyle söz konusu "sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı" kusurunun ispatlanamadığının ve erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/1428, K. 2026/7333, T. 29.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-1428-e-2026-7333-k-29ae3636989e