Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4763 E. 2026/2518 K. – Tenkis

Konu: Tenkis

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4763
Karar No
2026/2518
Karar Tarihi
Konu
Tenkis

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1120 E., 2025/625 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/148 E., 2022/156 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacılar vekilinin duruşma isteminin değerden reddi ile temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/370 Esas, 2006/45 Karar sayılı ve 17.02.2006 tarihli kesinleşmiş kararı ile taraflar ... ve müvekkilleri arasındaki tenkis davasında müvekkillerinin tenkis alacağına karşılık 3469 parselde kayıtlı taşınmazın 1/2 pay olarak müvekkilleri adına tesciline ilişkin protokol gereği sulhün tesciline karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, aradan kısa bir süre geçtikten sonra davalının annesi hakkında vesayet davası açtığını ve annesini vesayet altına aldığını, davalının Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/344 Esas, 2015/657 Karar sayılı tapu iptali ve tescil davası açtığını ve murisin ehliyetsiz olduğu gerekçesiyle müvekkillerinin tapusunun iptaline karar verildiğini ve kesinleştiğini, 3469 parselin müvekkillerinin babalarından gelen tenkis alacağının karşılığı olduğunu belirterek iade-i muhakeme yoluyla Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/370 Esas, 2006/45 Karar sayılı kararının düzeltilmesini ve tenkis davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davada yargılamanın iadesi şartlarının mevcut olmadığını, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, davaya konu 3469 parselin murise ait olmadığını, tenkise konu taşınmaz olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 375. maddesinde sayılan yargılamanın iadesi hâllerinin somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karar usul ve yasaya uygun olduğundan başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 6100 sayılı Kanun'un 375/ğ bendinin davanın esasını oluşturduğunu, Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/370 Esas, 2006/45 Karar sayılı kesinleşmiş kararın Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/344 Esas sayılı ilâmı ile ortadan kaldırıldığını, iade-i muhakeme sebebinin açıkça doğduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ilgili taşınmaz yönünden tedbirin kararın kesinleşmesine kadar devamına dair kararın hukuka uygun olmadığını belirterek, kararın tedbir yönünden bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/4763, K. 2026/2518, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-4763-e-2026-2518-k-b5a659e32c08