Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17206 E. 2026/4941 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/941 E., 2022/2285 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanık hakkında mâhkumiyet kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-(e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından 19.10.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18., 3/5., 3/10. ve 3/22. maddeleri uyarınca mâhkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Olayla ilgisinin bulunmadığına, pişman olduğuna, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'ne ait iş yerinde kaçak alkollü içki bulundurulduğu yönünde istihbari bilgiler üzerine kolluk görevlilerince, bahse konu iş yerinde arama yapılmasına ilişkin Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan adlî arama kararı ile yapılan aramada, sanık ... adına bu adrese bırakılan 120 şişe ... kaçağı alkollü içkinin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.04.2025 tarihli ve 2024/10-360 Esas, 2025/151 Karar sayılı, 18.06.2025 tarihli ve 2024/7-381 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; 5271 sayılı Kanun'un 119/4. maddesinin "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur." açık, amir hükmüne aykırı olarak iş yerindeki aramanın, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılması nedeniyle icrası bakımından hukuka aykırı ve bu arama işlemi sırasında ele geçirilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş yasak delil niteliğinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesinde hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceğinin hüküm altına alındığı, anılan Kanun'un 206/2-a bendinde de ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı belirterek hukuka uygun eldeedilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınamayacağının açıkça düzenlenmiş olması, aksi yönde bir uygulamanın izah edilen gerekçelerle Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına aykırı olacağının anlaşılması karşısında; iş yerindeki arama işleminin ve bu işlem sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.