Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4222 E. 2026/7807 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4222
Karar No
2026/7807
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/56 E., 2025/42 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : 11.02.2014, 17.02.2014 HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ...'in yargılama konusu eyleminin suç tarihi itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında olduğu ve buna göre cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi ile 67. maddesinde öngörülen 15 yıllık olağan, 22... aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu cihetle, karar tarihinde ve temyiz inceleme gününde henüz anılan suç yönüyle zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yargılamaya devamla esastan bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde asli zamanaşımı süresinin tamamlandığından bahisle düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de; 1.17.02.2014 suç tarihli Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/96 Esas sayılı dosyasının Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli kararı ile 11.02.2014 suç tarihli Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/56 Esas dosyasında birleştirildiği, birleşmeye dair kararın ve ilgili dosyanın 07.09.2022 tarihli 2. celsede okunduğu ve dosyaya konulduğu, birleşen dosyada 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 17.02.2014 tarihli eylem nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında kamu davası açıldığı ve her iki sanık yönünden de birleştirme kararı verildiği, bu kapsamda sanık ...'un 30.01.2023 tarihinde savunmasının alındığı ve sanık ... hakkında "tefrik" kararı da verilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıklardan sadece ... hakkında hüküm kurulmuş olması,

2.5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3. maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmayan sanık ...'e, gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde 1/2 oranında ceza indirimi uygulanacağının ihtarı yapılması gerekirken, indirim oranı belirtilmeden ve bir aylık kesin süre verilerek ihtarat yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4222, K. 2026/7807, T. 30.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-4222-e-2026-7807-k-06d668d17c86