Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11164 E. 2026/12454 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1385 E., 2024/1116 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; matufiyet şartının gerçekleşmediğine, hukuk sınırları içerisinde eleştiri hakkını kullandığına ve ifadelerin tümünün ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın paylaşımına konu olan ifadenin Başbakanlık makamına yönelik olduğu somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde belirtilen matufiyet şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de; a. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34/1 maddesi ile 230. maddesi uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle Cumhuriyet savcısının mütaalası aynen yazılarak mahkumiyet hükmü kurulması, b. Suç tarihinde sabıkası bulunmayan ve duruşmadaki iyi hali nedeniyle takdiri indirim uygulanan sanık hakkında yetersiz ve dosya kapsamıyla uygun olmayan gerekçeyle CMK’nun 231.maddesinin maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.