Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/924 E. 2026/1042 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1599 E., 2026/51 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2024/509 E., 2025/700 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep edenler vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek işlerden olmadığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP Talep edenler vekili; müvekkili şirketin 2017 yılında Ankara'da kurulduğunu, şirketin tek ortağının müvekkili ... olduğunu, şirketin faaliyet konusunun her türlü hırdavat ve üretim malzemelerinin temini olduğunu, müvekkili şirketinin normal koşullarda faaliyetine devam ederken, ülke ekonomisinde yaşanan ekonomik belirsizlikler ile enflasyon ve bunun sonucu olarak şirketin finansman maliyetlerinin arttığını, birçok üründe teminin zorlaştığını ve karlılığın azaldığını, enflasyonun ciddi düzeyde satışlarını etkilediğini ileri sürerek vade konkordatosu talebinde bulunmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konkordato süresince komiserler denetiminde borçlanılan toplam 755.622.275,77 TL’lik borç tutarından; 244.427.684,02 TL’lik kısmına ilişkin raporda ayrıntılı olarak belirtilen 10 alacaklıdan alacaklarından vazgeçtiklerine dair beyanlarının alındığı, kalan 511.194.591,75 TL’lik kısmına ilişkin alacaktan feragat beyanı ve/veya teminat verildiğine dair belge sunulmadığı, komiser raporunda belirtildiği üzere teklif edilen tutarın kaynaklarla orantılı olmadığı, bu nedenle konkordato tasdik şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle konkordato talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

III. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep edenler vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; harici ödeme planı hazırlandığı beyanının, konkordatonun amacı ve eşitlik ilkesine aykırı bulunduğu gerekçesiyle talep edenler vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Talep edenler vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirketin borca batık olmadığını ve konkordato projesinin uygulanabilir olduğunu, kalan borcun İİK'nın 305/1-d anlamında teminatlandırılması gereken mühlet içi borç değil, İİK'nın 306. ve 308. maddeleri çerçevesinde vadeye bağlanmış konkordato borcu niteliğinde olduğunu, tasdik için yeterli çoğunluğun oluştuğunu, buna rağmen kaynaklarla orantısızlık gerekçesiyle tasdik talebinin reddine karar verilerek İİK m.302/2-b’nin amacına ve lafzına aykırı biçimde alacaklı iradesini ve komiserin olumlu kanaatini bertaraf ettiğini, kesin mühlet süresince müvekkilinin hem ödeme planına sadık kaldığını hem de mali yapısını güçlendirdiğini, özsermayenin %60,6 oranında arttığını, net satışların %50 oranında büyüdüğünü, faaliyet kârının %67,6 oranında yükseldiğini, müvekkilinin kesin mühlet süresinde ve sonrasında ödemelerini sürdürdüğünü, toplam borcun %46’sının ifa veya feragat yoluyla kapandığını, iflasa ilişkin hiçbir değerlendirme yapılmadığını, bu kapsamda alacaklı bazında teminat ve ödeme listeleri ile feragat asıllarının yeniden incelenmesi için dosyanın yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, konkordato süreci tamamlanıncaya ve istinaf merciinin kararı kesinleşinceye kadar müvekkili şirket aleyhine icra takiplerinin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini, harici ödeme planı hazırlandığını ve ödemeler yapıldığınıbeyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Talep, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup talep edenler vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.