Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5897 E. 2026/4314 K. – Yağmaya Teşebbüs

Konu: Yağmaya Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5897
Karar No
2026/4314
Karar Tarihi
Konu
Yağmaya Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4350 E., 2024/1609 K. SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/61 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/2999 Esas, 2023/1617 Karar sayılı kararı ile; '' 1-Sanığın suç tarihine yakın bir tarih olan 17/10/2021 tarihinde müştekileri tehdit ettiği iddiası ile ilgili olarak hakkında kamu davası açıldığı yargılamanın İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/413 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü, sanığın eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan delillerin birlikte değerlendirilmesi ve mükerrer yargılamanın önüne geçmek açısından ilgili dosyanın getirilerek incelenmesi mümkün ise birleştirilerek yargılamanının birlikte yürütülmesi, mümkün değil ise bu dosyanın onaylı bir sureti dosya içerisine alınarak delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,2-Sanık ile katılan ... ...'ın daha önce bir süre birlikte yaşadıkları, sanığın bu süre içinde katılan ...'e para gönderdiği bu nedenle aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu daha sonra ayrıldıkları, katılan ... ise diğer katılan ...'ün yeni erkek arkadaşı olup sanığın katılan ... alacağı bulunmadığı halde sanığın suç tarihinde katılan ...'ın yüzüne karşı "benim 15.000 TL paramı vereceksiniz, vermezseniz kör kurşuna gidersiniz, kefenimizi giyer geliriz, kim kimi öldürürse" şeklinde sözlerle tehditte bulunduğu iddia edilen eylemi her iki müştekiye yönelik tek bir yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması, '' nedenleriyle bozulması kararı verilmiştir.

C.İlk Derece İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

D.İstinaf. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/4350 Esas, 2024/1609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/1,35/2, 53... . maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suçun vasfında hata yapıldığı, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık ...'a 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 148/1. maddesi uyarınca yağmaya teşebbüs suçundan uygulama yapılarak karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/5897, K. 2026/4314, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2024-5897-e-2026-4314-k-7594687e63b3