Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/12091 E. 2026/8443 K. – İcrai Davranışla

Konu: İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/12091
Karar No
2026/8443
Karar Tarihi
Konu
İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1232 Esas, 2025/1431 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen kararın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2020 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak farklı uygulama ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi sonrası Dairemizin 04.02.2025 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.05.2025 tarihli ve 2025/1232 Esas, 2025/1431 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi isabetli ise de suçu aynı maddenin (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği belirtilerek çelişkiye neden olunması, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin 5. bendinde yer alan "(a) bendinde" ibaresinin "(e) bendinde" şeklinde değiştirilmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan KARARIN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/12091, K. 2026/8443, T. 08.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-12091-e-2026-8443-k-78e6c5489092