Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/2073 E. 2026/8428 K. – İhmali Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/551 Esas, 2025/1446 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına ilişkin verilen 06.02.2020 tarihli beraat hükümlerinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinden sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp, kanunen uyma zorunluluğu bulanan mahkemece bozma kararı doğrultusunda 26.12.2024 tarihli sanıkların mahkumiyetleri ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, somut olayda hükmün gerekçe içermemesi ve hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinden birinin bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-(e-f) maddelerinde düzenlenen durumların söz konusu olmamasına rağmen kararın hukuka aykırı olarak bozulup İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu gözetilerek, sanıklar hakkında verilen kararların temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Sanıkların beraatlerine dair Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2018/672 Esas, 2020/185 sayılı Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2020/2744 Esas, 2022/1492 sayılı Karar ile "... sanıkların gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek görevlerinde ihmal göstermek suretiyle suça konu arsayı hakkı olmayan kişilere intikal ettirerek katılan ... ...'i zarara uğrattıkları gözetilmeksizin sanıkların gerekli prosedürü hukuka uygun olarak uyguladıkları gibi soyut ve yetersiz bir gerekçeyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi ... " gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmesi sonrasında İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 26.12.2024 tarihli ve 2023/16 Esas, 2024/980 sayılı Karar ile sanıkların ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.07.2025 tarihli ve 2025/551 Esas, 2025/1446 sayılı Kararı ile sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıkların suç işleme kastlarının olmadığına, eylemin disiplin cezasını gerektirdiğine, görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına, iddia konusu taşınmazın devrine ilişkin farklı suçlardan yargılama yapılan ve bu dava dosyası ile arasında hukuki bağlantı olan Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/172 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğine,

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi İstinaf başvurularının gerekçesiz olarak reddedildiğine, sanığın eyleminin suç teşkil etmediğine, suç kastının bulunmadığına, mevzuata uygun işlem yapıldığına, atılı suçu işlemediğine, bozma öncesi İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada temin edilen bilirkişi raporundaki tespitler dikkate alınarak beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyete hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/172 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğine, İlişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f bentlerinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği haller sınırlı olarak şu şekilde belirlenmiştir: ''Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra; e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç (g-Hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, h-Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması) diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine, f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine.... karar verir.''. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 sayılı Kararı ile bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları" gerektiğine hükmolunmuştur.

Belirtilen mevzuat hükümleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihadı gözetildiğinde; ilk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceği ilgili kanuni düzenleme ile sınırlı şekilde belirlenmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan maddenin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği halde kanunda sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen 16.11.2022 tarihli bozma kararı, 5271 sayılı Kanun’un 284. maddesi uyarınca direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bu karara uyularak yeniden kurulan 26.12.2024 tarihli hüküm ve bu hükme yönelik istinaf incelemesine ilişkin 09.07.2025 tarihli karar hukuka aykırı bulunmakla, temyiz incelemesine konu kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin sair yönleri incelenmeyen Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 06.02.2020 tarihli hükümler yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca istinaf incelemesi yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.