Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11827 E. 2026/7395 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/966 Esas, 2025/250 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesince zincirleme şekilde 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Kararların 02.03.2025 tarihinde ... T.A.Ş.'ye tebliği üzerine vekili tarafından 10.03.2025 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de yargılama sırasında kamu davalarına katılmasına karar verilmesi sonrasında vekilinin 14.04.2021 tarihli duruşmada katılma talebinden vazgeçtiği ve Mahkemece katılma kararının kaldırıldığı, vazgeçmeden geri dönmenin de mümkün olmadığı anlaşıldığından, vekilinin hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı diğer yandan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ve 2019/678 Esas, 2022/140 sayılı Kararı ile tefecilik suçundan açılan kamu davasında sanıkların tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediklerinin sabit olduğu ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesindeki düzenleme ve özel norm ilkesi gereği sanıkların 5464 sayılı Kanun'un 36. ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 8 tam gün karşılığı olarak 160,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ilişkin hükme konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün kaldırılarak sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde tefecilik suçuna vücut vereceği cihetle sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62... /2. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 8 tam gün karşılığı olarak 160,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince yalnızca suçun niteliğinin değiştirildiği, İlk Derece Mahkemesince verilen hapis cezalarının artırılmadığı anlaşılmakla, bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ... ve ... (...) müdafileri ile mağdur ve katılan vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi gereği Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.