Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11152 E. 2026/7008 K. – Zimmet

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/355 Esas, 2025/107 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 11.09.2024 tarihli ve 2022/7801 Esas, 2024/8953 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2025 tarihli ve 2024/355 Esas, 2025/107 sayılı Kararı ile sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanıkla katılan arasında ibraname bulunduğuna, mahkemece yeterli gerekçe gösterilmeden ve ibraname yok sayılarak mahkumiyete karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleme uyan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi gereği Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.