Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11149 E. 2026/7021 K. – İcrai Davranışla

Konu: İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/11149
Karar No
2026/7021
Karar Tarihi
Konu
İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/364 Esas, 2025/83 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli Kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.09.2024 tarihli ve 2023/6569 Esas, 2024/9653 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2025 tarihli ve 2024/364 Esas, 2025/83 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun oluştuğu kabul edilse dahi mağdurun zararının giderildiğine, mahkemenin sanık hakkında lehe olan hükümleri uygulamama gerekçesinin yerinde olmadığına ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın adli sicil kaydında yer alan Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli ve 2012/584 Esas, 2013/495 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca yeniden ele alınması için mahallinde her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde, fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bentte, yasaklılık süresinin kısa kararda "takdiren 60 gün" gerekçeli kararda ise "hükmolunan ceza adli para cezası ve cezanın yarısı 45 gün olduğu halde takdiren hükmolunan hapis cezasının yarısı olan 60 gün süreyle TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına," şeklinde belirlenmesi suretiyle çelişkiye yol açılması, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince, hak yoksunluğuna ilişkin paragrafların, sanık lehine olacak şekilde; "Sanığın yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak işlediği anlaşıldığından, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemeye başlamak üzere 45 GÜN SÜREYLE 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesinde belirtilen HAK VE YETKİLERİ KULLANMAKTAN YASAKLANMASINA," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/11149, K. 2026/7021, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-11149-e-2026-7021-k-04fed0310e3d