Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/7635 E. 2026/7012 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/268 Esas, 2019/416 Karar SUÇ :Zimmet HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik şikayetçiler vekilinin istinaf başvurusunun, şikayetçilerin katılan sıfatı bulunmadığından bahisle reddine dair İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 27.12.2018 tarihli ek Karara karşı şikayetçiler vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 276/2. maddesine göre kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre sanık hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasına suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçiler ... ve ...'ın katılma ve Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararını temyiz haklarının bulunmadığı kabul edilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2017/119 Esas, 2018/267 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 248/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2019/268 Esas, 2019/416 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-a ve 303/1-a-h maddeleri gereğince kaldırılarak sanığın zimmet suçundan aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın eksik inceleme sonucunda verildiğine, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, hükmün bu nedenler ve resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a-h maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş ise de gerekçeye dayanak yapılan bu Kanun hükümlerinin İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen maddi mesele değiştirilmediği hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi gereğince duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun'un 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR 1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçiler vekilinin hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin sair yönleri incelenmeyen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, bozma kararının içeriği doğrultusunda 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi gereği Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.