Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/7463 E. 2026/7092 K. – İhmali Davranışla

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2024/1195 Esas, 2024/1899 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2024 tarihli ve 2023/246 Esas, 2024/135 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasından çevrili 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve 2024/1195 Esas, 2024/1899 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, katılanın mağduriyetinin ve zararının söz konusu olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına yönelik istinaf başvurusunda bulunulması halinde kesin olarak bozulacağının ispatlanması gerektiğine, katılanın sanığa masrafları ödemediğine, katılanın adres değişikliklerini sanığa bildirmediğine, bu nedenle de masraf istenemediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.