Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/3431 E. 2026/6187 K. – Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2455 Esas, 2023/517 Karar SUÇ :Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile Dairemizin 2025/3724 Esas sırasında kayıtlı dosya arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu gözetilerek dosyaların birlikte yapılan incelemesinde: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2019/130 Esas, 2021/518 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1- 2-3 ve 5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Katılan Adalet Bakanlığı vekilinin ve sanığın istinaf başvuruları üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.03.2023 tarihli ve 2022/2455 Esas, 2023/517 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Hakkında Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/244 Esas, 2020/58 sayılı Kararı ile verilen mahkumiyetine konu dosya ile inceleme konusu dosyanın bağlantılı olduğuna, Sinanpaşa İcra Müdürlüğü hesabından Vakfıkebir İcra Müdürlüğü hesabına aktarılan paraların dikkate alınmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinde Vakfıkebir icra müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, İcra Müdürlüğünün 2011/4 sayılı izale-i şuyu dosyasında satış memuru olarak görevlendirildiği, satılan gayrimenkullerden elde edilen miktarı mirasçılar arasında pay ederken hatalı paylaştırdığı, bir kısım hissedarlara 179.575,92 TL fazla ödeme yaptığı, bir kısım hissedarlara 179.751,93 TL tutarında ödenmesi gereken parayı hiç ödemediği, bir kısım hissedarlara ise 68.682,42 TL eksik ödeme yaptığı, ayrıca vezneden çektiği 68.682,42 TL ve 67.836,82 TL'den oluşan toplam 136.519,24 TL'yi uhdesine geçirdiğinin kabul edildiği; UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; 12.04.2017 tarihli iddianame açılan Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/244 Esas, 2020/58 Karar sayılı dosyasında sanığın zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2025/3724 Esasına kaydedilerek bu dosya ile birlikte incelendiği, suç ve iddianame tarihlerine göre eylemlerin kül halinde zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek bu dosyanın Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyası ile birleştirilmesi, sanığın Vakfıkebir icra müdür yardımcısı ve satış memuru olarak görev yaptığı döneme ilişkin olarak uhdesinde kalan tutarın hesaplanması için Vakfıkebir İcra Müdürlüğünde gerçekleşen satıştan elde edilen tutardan, dağıtılan tutar çıkarıldıktan sonra kalan miktar ve sanığın Vakfıkebir Mahkeme veznesinden çektiği tutarlar eklenmek suretiyle zimmet miktarı belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 3/1 ve 61/1. maddeleri ile hukuki kesinti, zincirleme suç ve mahsup hükümleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması sırasında, infazda tereddüt oluşturacak şekilde sanığın hangi bent kapsamında kalan hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verildiğinin belirtilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.