Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/2598 E. 2026/7121 K. – İcbar Suretiyle

Konu: İcbar Suretiyle İrtikap

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2598
Karar No
2026/7121
Karar Tarihi
Konu
İcbar Suretiyle İrtikap

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/971 Esas, 2020/996 Karar SUÇ : İcbar suretiyle irtikap HÜKÜM : Hükümler düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Tebliğname başlığında dosyadaki tüm sanıkların isimlerine yer verilmiş ise de sadece sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin adı geçen sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği belirlenmiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Tayin olunan ceza miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2013/115 Esas, 2019/255 sayılı Kararı ile sanıkların icbar suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250/1, 43... /1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.07.2020 tarihli ve 2020/971 Esas, 2020/996 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53/1-2-3. madde ve fıkralarındaki hak yoksunluklarının uygulanmamasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülerek ve aynı Kanun’un 53/5. maddesinde hak yoksunluğunun uygulanmamasının ise aleyhe istinaf olmaması nedeniyle eleştiri konusu yapılarak, mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmının değiştirilmesi suretiyle hükümler düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli delil bulunmadığına, ödeme yapılması hususunda sanığın yetkisinin olmadığına, İller Bankasından gelen ödemeler üzerine derhal hakedişlerin ödenmesi nedeniyle baskı yapma durumunun söz konusu olamayacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi İddianamede bahsedilen delillerin hukuka aykırı olduğuna, mahkemece hüküm kurulurken sadece iddianamede ileri sürülen hususların esas alındığına, sanığın izinli ve görevli olduğu süre içinde de para aldığı kabulünün dayanaktan uzak olduğuna, yüklenici şirkete yapılan ödemelerde görevinin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın şirket yetkilileri ile görüştüğüne dair bilgi bulunmadığına, ...'in emniyette verdiği ifadesinden mahkemede vazgeçtiğine, sanığın ödeme zamanını belirleme yetkisinin bulunmadığına, icbar suretiyle irtikap suçunun unsurlarının oluşmadığına, hükmün sanık lehine bozulması talebine ve diğer hususlara ilişkindir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi İddianame ekindeki delillerin gerçeğe aykırı olduğuna, icbar suretiyle irtikap suçunun unsurlarının oluşmadığına, hakedişlerin her ay düzenli ödendiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 19.05.2026 tarihinde vefat ettiği tespit edildiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/288 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddialar ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri gereğince sanığın ölümü nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin Kararında, sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi gereği Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/2598, K. 2026/7121, T. 23.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2022-2598-e-2026-7121-k-f968420ead86