Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/1581 E. 2026/3772 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/1581
Karar No
2026/3772
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/441 E., 2022/638 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından sigortalı bulunan dava dışı 3. kişiye ait aracın 25.07.2015 tarihinde sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen kazada araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, davacının kusurunun bulunmadığını, başvurularına rağmen zararlarının karşılanmadığını belirterek 2.500,00 TL geçici iş göremezlik zararı, 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik zararı ile 500,00 TL bakıcı gideri zararı tazminatının avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, 03.09.2020 tarihinde talebini geçici iş göremezlik tazminatı için 2.731,29 TL, sürekli iş göremezlik tazminatı için 290.000,00 TL ve geçici bakıcı tazminatı için 3.820,50 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, kusur durumunun tespitinin gerektiğini, davacının iş göremezlik oranının ve süresinin tespitinin gerektiğini, olayda hatır taşımacılığı bulunması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmak suretiyle yapılması gerektiğini, davacıya rücu edilmesini gerektiren bir durumun tespit edilmesi halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 25.07.2015 tarihinde dava dışı sürücü ... yönetiminde bulunan ve dosyaya getirilen sigorta poliçesine göre davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalandığı anlaşılan aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığı, kaza nedeniyle davacının sürekli iş göremezlik oranının %45, geçici iş göremezlik süresinin 3 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin ise 3 ay olduğu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesine göre işletene düşen hukuki sorumluluğun aynı Kanunun 91. maddesine göre poliçede belirtilen limitler altında sigorta şirketi tarafından teminat altına alındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.731,29 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 290.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 3.820,50 TL geçici bakıcı gideri tazminatının poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile temerrüt tarihi olan 07.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybına uğranıldığı iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya ... Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerektiği, mahkeme tarafından alınan maluliyet tespitine ilişkin raporun da belirlenen bu esaslara, usul ve yasaya uygun olması nedeni ile rapor doğrultusunda karar verildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun usule uygun olmadığını belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir. 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Geçici iş göremezlik zararı bedensel zarar niteliğinde bir zarar türü olup kaza tarihinde trafik sigorta poliçesinin sakatlanma ve ölüme ilişkin teminat limitinin 290.000,00 TL, sağlık gideri teminat limitinin ise 290.000,00 TL olarak belirlendiği görülmektedir. Dosyanın incelemesinde, mahkeme kararında 2.731,29 TL geçici iş göremezlik tutarına hükmedildiği, sakatlık teminatında limit aşımı yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı toplamının kaza tarihindeki 290.000,00 TL sürekli sakatlık teminatını aşmayacak şekilde ele alınması ve bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2026 tarihinde Başkan ... ile Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri istemine ilişkindir. Davacının davaya konu kazadaki yaralanmasından kaynaklanan geçici iş göremezlik zararının tedavi gideri klozunda kabulüyle hüküm altına alındığı, davalı vekilince kararın sadece maluliyet raporu yönünden temyiz edildiği, sayın çoğunluk tarafından geçici iş göremezlik zararının sürekli sakatlık teminat klozuna dahil olduğu ve limit aşımıyla karar verildiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının re'sen bozulduğu görülmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1 maddesinde; "Yargıtay, tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleriyle bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir" düzenlemesi yapılmış ve temyiz incelemesinin kapsamı belirlenmiştir. Anılan kanun hükmü gereği temyiz incelemesi kural olarak tarafların temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri sebeplerle sınırlı biçimde yapılabilecek, ancak kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırı olan hususlar re'sen bozma sebebi yapılabilecektir. Hukuk yargılamasının en temel ilkelerinden olan taraflarca getirilme ilkesi ile taleple bağlılık ilkesi gereği de temyiz incelemesinin tarafların ileri sürdüğü sebeplerle sınırlı yapılması gerekecektir. Somut olayda; davalının geçici iş göremezlik tazminatından tedavi giderleri klozu kapsamında sorumlu olduğu kabulüyle verilen kararı temyiz eden davalı vekilinin bu hususta bir temyiz itirazı yoktur. Bu itibarla; kamu düzenine aykırılık ve açık kanun hükmüne aykırılık vasfı taşımayan yöne ilişkin nedenle kararın bozulmasının doğru olmadığı ve davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/1581, K. 2026/3772, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-1581-e-2026-3772-k-c95eeb31ae8f