Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10943 E. 2026/11786 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/10943
- Karar No
- 2026/11786
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1135 E. 2024/1365 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddi kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğunun açıklanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinden yararlandırılması gerektiğine, yokluğunda hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesine, aksi halde lehe hükümlerin, TCK'nın 51 veya CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Müşteki beyanları, katılan beyanları, sanık savunması, olay tutanağı, kamera ve cd inceleme tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın bozma sebepleri dışındaki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Müştekilerin ve katılanların sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanığın, polis memurlarının kendisini darp ettikleri savunmasının diğer sanıklar ... ve ... tarafından, polis memurlarınca kayıt altına alınan olay anı görüntülerine ilişkin bilirkişi raporuyla, dosyada bulunan CD ve sanığın aldığı doktor raporu içeriği ile doğrulanması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2025 tarihinde karar verildi.