Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10365 E. 2026/11364 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1084 E. 2024/760 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında cezai ehliyeti olup olmadığı yönünde rapor aldırılması ve mazeret taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğine, sanık hakkında Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince akıl hastalığı olup olmadığı hususunda rapor alınması için bozma kararı verildiğine, kamera kayıtlarının incelenmediğine, katılanların soyut iddiasından başka delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanların beyanları, tanığın anlatımı, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında; atılı suçun işlediğinin sabit olduğuna, katılanlardan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığına ve sanık müdafiinin mazeret talebinin reddine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak; 1.Sanık müdafiinin aşamalardaki beyanlarında ve temyiz dilekçesinde; sanığın ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi 30.03.2021 tarihli raporuyla hakkında akıl hastalığının bulunduğunu belirtmesi, aynı sanık hakkında Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2022/1904 E., 2024/303 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca rapor alınması için bozma kararı verildiğinin belirtmesi karşısında, eylemini gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Kabule göre de; sanık müdafiinin 19.05.2025 tarihli dilekçesi ve UYAP kayıtlarına göre sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/126 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararındaki mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 2023/1129 E.,2024/17309 K. sayılı kararı ile bozularak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; adli sicil kaydındaki diğer tekerrüre esas olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/484 E., 2012/641 K. sayılı ilamındaki mahkumiyet hükmü gereğince 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması ve tekerrür nedeniyle sanığın koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın 5237 sayılı Kanun'un 307. maddesi gereğince Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/126 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararındaki hapis cezasına göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2026 tarihinde karar verildi.