Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/24841 E. 2024/12568 K. – Örgüte Bilerek

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/322 E., 2020/2089 K. SUÇ : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine ilişkin TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2019 tarih ve 2019/102 Esas, 2019/242 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesi delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 gün ve 2019/1202 Esas ve 2019/1719 sayılı kararı ile "sanık hakkında uygulanması istenilen TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddelerinin alt sınırının 7 yıl 6 ay hapis cezasını öngörmesi ve bu haliyle CMK'nın 150/3 maddesinde belirtilen "alt sınırı beş yıldan fazla hapis" cezasını gerektiren suç isnadı olması nedeniyle, sanığa istemine bakılmaksızın zorunlu müdafi atanması gerektiği anlaşıldığından, CMK'nın 188/1 inci maddesi gereğince duruşmada mutlaka hazır bulunması gereken sanık müdafiinin yokluğunda duruşma yapılarak hüküm kurulduğu görüldüğünden, CMK'nın 289/1e, 280/1d maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına " karar verilmiştir. 3. Yeniden yapılan yargılama neticesinde; Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2020 tarih ve 2019/512 Esas, 2020/19 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesi delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 gün ve 2020/322 Esas ve 2020/2089 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, dosya üzerinden yapılan incelemesi neticesinde; istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin talebi yerinde görülerek, 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca incelemeye konu hüküm kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.04.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle; 1.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2.Sanığın örgütsel toplantılara katıldığına ilişkin ikrarı ve tanık beyanı bulunduğuna, 3.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 303/1-a maddesi gereğince kaldırılarak hukuka aykırılığın düzeltilmesi suretiyle yeniden hüküm kurularak yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre, oluş ve mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açılmaksızın evrak üzerinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi şeklindeki usuli eksiklik, CMK’nın 290 ıncı maddesinde yer alan “sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez” şeklindeki hüküm gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suç açısından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 gün ve 2020/322 Esas ve 2020/2089 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.