Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3116 E. 2026/4759 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2109 E., 2025/2131 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''eşinin annesinin HTS kayıt yerinde ikamet etmesi ve eşinin de annesinin yanında bulunması nedeni ile HTS kayıtlarında sinyal verdiğine, hattı eşinin kullandığına; ancak kendi adına olduğuna, müşteki ile olaydan yaklaşık 20 gün önce tartışmaları nedeni ile aralarında husumet bulunduğuna, atılı suçu işlemediğine ve beraatini talep ettiğine'' sanık müdafiinin temyiz isteminin ''birden fazla bendin ihlali nedeni ile alt sınırdan uzaklaşılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, malın değerinin az olduğuna, sanığın atılı suçları işlediğine dair bir delil bulunmamasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.12.2024 tarihli 2024/8054 Esas ve 2024/19098 Karar sayılı ilamı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/2714 Esas, 2022/2503 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli ve 2022/824 Esas, 2023/781 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğunun kabul edildiği ve bu nedenle sanık hakkında 27.01.2022 tarihli Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/437 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile sanık aleyhine temyiz istemi bulunmaması nedeni ile hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmediği gözetilmeden, kazanılmış hakkın 2 yıl 13... gün olduğu belirlenerek bu ceza üzerinden infazına karar verilmesi sureti ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 09.12.2024 tarihli ve 2024/8054 Esas ve 2024/19098 Karar sayılı bozma ilâmı uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca dosyanın yeniden hüküm kurulmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin farklı bir hüküm kuracağı durumlarda, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması sureti ile karara bağlanması gerektiği gözetilmeden, Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli 2022/824 Esas, 2023/781 Karar sayılı kararının kaldırıldığını belirterek yazılı şekilde yeni hükümler kurması suretiyle karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Sanık hakkında Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli, 2022/824 Esas, 2023/781 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen kararının CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılar yerine; "5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince, istinafa konu hırsızlık suçuna ilişkin Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/437 Esas ve 2022/50 Karar sayılı HÜKMÜN KALDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.