Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4211 E. 2026/8865 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1235 E., 2023/2013 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''Sanığın soruşturma aşamasından beri samimi beyanlarda bulunarak olayı tüm detayları ile anlattığına, sanığın kolay kandırılmaya meyilli olduğuna, pişmanlığının göz önünde bulundurulmadığına, 17.500 TL'lik zararı giderdiğine ve sanık lehine olan hükümlerin değerlendirilmediğine'' sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, ''Sanığın 3. derece zeka geriliği bulunduğuna, bu konuda talepte bulunulmasına rağmen bu hususun dikkate alınmadan karar verildiğine, zararın giderildiğine, sanığın pişman olduğuna, sanık lehinde olan hususlar göz önünde bulundurulmadan karar verildiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 14.04.2022 kesinleşme tarihli Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/585 Esas, 2022/185 Karar sayılı ilâmın, 1632 sayılı Yasa'nın 66/1-a maddesinde tanımlanan, sırf askeri suçlardan olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında yer alan, 12.07.2019 kesinleşme tarihli Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/619 Esas, 2019/541 Karar sayılı ilâmına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.